Szycie jest piękne

Przyjemność

2011-12-29T22:15:00.003+01:00

Ostatnie dni przed Świętami były tak szaleńczo szaleńcze, że nawet nie miałam czasu ani siły pomyśleć o blogu. Niczym elfy Świętego Mikołaja uwijaliśmy się, aby każdy kto zamówił naszą torebkę na prezent, zdążył ją odebrać i położyć pod choinką.
Dziękuję Wam bardzo za te zamówienia! Bardzo bardzo! Ciężko mi uwierzyć, że tak dużo tego było!
Oczywiście wielką radość daje mi to szycie, ale jest ona spotęgowana milionkrotnie ( dziwne słowo ;)) wtedy, gdy widzę, że podoba się to Wam. Odbiorcom, potencjalnym klientom. Wtedy, gdy dostaję maile z podziękowaniami, zdjęcia obdarowanych z nową torebką czy nawet nocne tajne smsy :) - tajne, bo pisane w tajemnicy przed żoną, dla której torebka miała być prezentem :)
Każdy osobisty ślad, każde słowo - po prostu dodają skrzydeł. Głupi frazes, ale właśnie tak to działa :)

Muszę przeprosić za brak życzeń Świątecznych dla Was, tu na blogu. Bądźcie jednak pewni, że ja na codzień życzę Wam Wszystkiego Najlepszego! Nie tylko na Święta :)
Ostatnio przestałam tylko życzyć "spełnienia marzeń" - bo okazuje się, że życie potrafi pisać lepsze scenariusze niż nasze najwspanialsze marzenia :))
Jakby moje się spełniły, to pewnie byłabym punkową perkusistką, albo co najmniej zawodnikiem motocrossowym ;))

Dla uatrakcyjnienia posta zamieszczam zdjęcie obdarowanej, otrzymane od obdarowującej :) Prawda, że fajne :)))???

Zdjęcie jest od http://gwiszcz.pl/karolina/ Jeszcze raz tu na łamach, bardzo dziękuję!

Pozdrawiam wszystkich serdecznie i idę poćwiczyć moje zastane kopyta, bo jednak bądź co badź to sezon narciarski!

Zuzia

Kim jestem?

2011-11-30T21:46:00.009+01:00

Macie jakiś pomysł? Kim jestem?
Projektantką? Krawcową? Producentem toreb? Rzemieślnik kaletnik? Bo jak się mnie ktoś pyta czym się zajmuję w "życiu" to co ja mam mówić :)?

Dziś powrót do korzeni. Kilka toreb, nowych starych, różnych :)
Jak nietrudno się domyśleć, od jakiegoś czasu szycie toreb stało się moim "sposobem na życie". Już rok minął od założenia firmy. Nie pamiętam kto,( Magda? ) ale ktoś napisał mi wtedy, przed rokiem, jak pisałam że zakładam firmę, że będę potrzebowała dużo wsparcia.
To święte słowa były. Gdyby nie spokój i opanowanie mojego męża, pomoc rodziców i wszystkich których mogłam o tę pomoc poprosić, to byłabym w ... hmm no właśnie tam ;)
Przez ten rok bardzo się rozwinęłam, dojrzałam w tym co robię. A może tak mi się tylko wydaje? :) Ja mam poczucie, że z każdym dniem, z każdą kolejną torbą jest coraz lepiej. Że każda kolejna uszyta rzecz jest lepsza od poprzedniej. Cieszy mnie bardzo to, że niezmiennie sprawia mi to ogromną frajdę i daje mnóstwo satysfakcji. Naprawdę :) Idę do pracy i się cieszę, że tam idę. Czy można sobie wymarzyć lepszy "kawałek chleba"?
Od pewnego czasu stale współpracuję z cudowną krawcową, a przy tym fantastyczną babką - Anią. I szczerze, gdyby nie ona, nie zrobiłabym 1/100 tego co udało mi się zrobić.
Ania potrafi wszystko. Na dodatek nie dość że wszystko potrafi uszyć, to jeszcze potrafi to wytłumaczyć, a robi to w takim tempie, że może się zakręcić w głowie!
Dzięki Ania :)) Bez Ciebie to wiesz ... Nic by nie było ;)))

Zatem, kilka zdjęć.
Torba uszyta z ekozamszu typu alcantara, bawełnianej podszewki i skóry naturalnej :)

Ta z kolei, z zamszu naturalnego, bawełnianej podszewki i skóry naturalnej :)

Sporo szyjemy ostatnio ze skór naturalnych. Niełatwe, ale wdzięczne :)

I tak od roku, codziennie wieczorem nie mogę się nadziwić i nadziękować Opatrzności, że mogę robić to, co robię..

Pozdrawiam gorąco! I czekam na śnieg :))))

Zu

Post Dziękczynny - bo trzeba mieć fantazję!

2011-11-27T14:09:00.005+01:00

Ostatnio moja mama poprzegrywała filmy z VHSu na DVD. Stare, sprzed około 20 lat.
Znalazły się tam między innymi moje występy z Domowego Przedszkola ( dziury w kapciach na wystające palce to chyba był standard? ), nagrania moich egzaminów ze szkoły muzycznej, ale również imprezy moich rodziców, bal przebierańców na którym przebrany za cygankę dentysta rwał zęba facetowi przebranemu za baletnicę, narzędziami pozyczonymi od dentystki przebranej za dentystkę. Nagrania imprez motocyklowych - bo przede wszystkim na takie wtedy rodzice jeździli, a że zawsze brali mnie ze sobą, miałam niezły powrót do przeszłości. Mój tato w dredach, moja mama w skórzanych spodniach, z warkoczem, wszyscy zapakowani do busa "ogórka", z motocyklami na pace. Ja spałam sobie wygodnie z tyłu, na silniku. Ciepło było, mieściłam się. To były fantastyczne czasy. Pamiętam że w skrytce z przodu, zamykanej na chromowaną klameczkę, był śpiewnik i potrafiliśmy całą drogę "prześpiewać" - pamiętam, jak pytałam mamę, co to znaczy "szlochać" ( " Z młodej piersi się wyrwało i za wojskiem poleciało tralala i po nocach tęsknisz szlochasz").
Pamiętam jak na Wyścigach Motocykli Zabytkowych w Olsztynie, moja mama wyprzedziła mojego tatę.. wywalił się na winklu, a moja mama z godnością go objechała :)

Wydaje mi się, że my też mamy fantazję. Ale jaka to fantazja, w porównaniu do tej, moich rodziców? Za tak ciężkich czasów.. Gdzie mój tato czekał na paszport 2 lata, żeby pojechać na wymarzoną wyprawę do Anglii, zabytkowym angielskim motocyklem.. Ja miałam 3 latka, tato 27.. odrestaurował sam w garażu, kupiony w częściach motocykl, którego w Polsce nikt wcześniej nie widział.. bez takiej dostępności informacji jak teraz, bez internetu - ba! bez telefonu! Chciał i zrobił. A jak w końcu udało mu się wyruszyć, to w angielskiej prasie motocyklowej był na okładkach, bo było to zjawisko, że gość zza żelaznej kurtyny, przyjechał na angielskim, własnoręcznie odrestaurowanym motocyklu, w białych trampkach i kasku spadochroniarskim..
A w mojej szkole muzycznej, do której potem poszłam, nauczyciele często nie odpowiadali mu dzień dobry. Bo miał dredy i przyjechał motocyklem, a nie grał pierwszych skrzypiec w filharmonii. Ja miałam sporo nieobecności - bo dużo wyjeżdzaliśmy. Nie grałam po 8 godzin dziennie, jak niektóre koleżanki z klasy. Ale czy to był powód aby tak nas traktować? Prawda, że nie? Ale ile ja się strachu najadłam ile poniżających słów musiałam przyjąć na klatę.. I co? :)

I dziękuję moim rodzicom, że nigdy nie dali się włożyć w tryby, w tryby życia z klapkami na oczach, w tryby "normalnego" życia. Dziekuję, że pokazali mi, że można żyć inaczej, z fantazją, nie zamykając się na nic. Nie dając zwodzić pozorom.
Mamo, Tato - dziękuję!
Dziękuję za granie po nocach w piłkarzyki, za przeciągające się do 4 nad ranem próby zespołu, za jazdę telemarkiem, za przegadane kolacje, śniadania i obiady.
Za imprezy ze zjazdami na nartach po trawie i tańcami na bosaka do rana.

Z pozdrowieniami dla wszystkich, nie mieszczących się w ramach "normalnego" życia! :))

Zu

Maszeruj z chamem albo giń..

2011-11-20T18:15:00.003+01:00

Przepraszam, że tak rzadko. Przepraszam, że jak już, to krótko. Przepraszam.

Od kilku dni piosenka SDMu nie chce się ode mnie odczepić. Niestety na każdym kroku napotykam sytuacje, gdzie tekst ten sam wpada z powrotem do głowy.

Tydzień temu byliśmy w Cisnej na koncercie Starego Dobrego Małżeństwa. Był to koncert zorganizowany w ramach 50lecia Grupy Bieszczadzkiej GOPR.
Nie wiem, czy znacie ich najnowszą płytę, ale właśnie ten materiał głównie przedstawili. Bardzo bardzo mocny. Bardzo bardzo przygnębiający. I na dodatek bez cienia nadziei. Bez żadnego promyczka. Nie wiem czy był to repertuar dobry do świętowania takich obchodów, ale na pewno był dobry do zadumy, refleksji i przypomnienia sobie jak hierarchia wartości powinna wyglądać.
Chamstwo w narodzie, jak mawia mój mąż.
Uciekliśmy od tego jak daleko tylko mogliśmy. Ale i tu nas to dosięga, niestety. Świat bez wartości. Powierzchowny. Bez treści. Bez ambicji, honoru. Bez charakteru. Obślizgły, chamski, wulgarny. Oszukany.

Może dlatego, że jestem młodsza, a może dlatego, ze bardziej naiwna. A może dlatego, że jestem po prostu inaczej skonstruowana, oprócz tego wszystkiego co widzi Myszkowski, ja widzę też światełko. Światełko dla wybranych, którzy nie pójdą z chamem za rękę.

Widzicie je też?

Zu

Wrażenia popokazowe..

2011-10-30T18:46:00.004+01:00

Lubię ten stan - najpierw cieszę się na coś co ma się wydarzyć, ale zaraz potem cieszę się że już po :)
Jak zwykle przed wyjazdem bez męża i dzieci miałam cykora - chyba najbardziej bałam się o to, że tęsknota przysłoni radość z fajnie spędzonego czasu. Chwała Bogu pojechała ze mną przyjaciółka z Irlandii, która szczęście w nieszczęściu przyleciała do Polski na operację i była w takcie rekonwalescencji :) i mogła ze mną jechać :)
A właściwie lecieć, bo poleciałyśmy do Warszawy samolotem - bilet był droższy o 25zł niż bus ;) a byłyśmy o 6 godzin szybciej ;)

Jeśli chodzi o sam pokaz, cóż. Pamiętajcie, że ja jestem ze wsi i może trochę inaczej odbieram rzeczywistość.. ale wydaje mi się, że w tym wszystkim za mało jest treści. Nie chodzi mi nawet tylko o pokaz, raczej o cały "ten" świat. Ja lubię po prostu robić swoje. Nie oglądając się na nic - czy modne, czy wypada, czy z kim albo gdzie.
Robię to co lubię, nie kalkuluję i nie lawiruję. Po prostu robię torebki :) Nie pcham się, nie cisnę.
Oczywiście bardzo się cieszę, że miałam okazję zaprezentować się w takich okolicznościach jak Bags Show, bo było to ciekawe doświadczenie, no i przede wszystkim pewnie niezbędne jak się "robi modę". Fajnie też zobaczyć swoje nazwisko na dużym ekranie :)
Moja mama była w takim stresie, że jak Pan Ochroniarz spytał ją o miejsce, to powiedziała, że jest córką Zuzi Górskiej.. ;) Już o nic więcej nie pytał ;)

Bardzo też było miłe to, że miałam taką fajną "świtę", dziękuję też Ani Karamon i Marcie że przyszły zobaczyć :) No i oczywiście innym dziewczynom z "moimi" torebkami, które widziałam :)) I przede wszystkim wszystkim którzy trzymali kciuki :) Dziękuję, jak czytałam Wasze komentarze, że nie mam się czego obawiać, to trochę się obawiać przestałam :)

Chronologicznie idąc, dwa dni po pokazie jeszcze "zaliczyłyśmy" w Warszawie otwarcie butiku - pracowni, moich koleżanek - zajrzyjcie tu Vzoor - moda na szycie.

To był intensywny tydzień, jak wróciłam w sobotę, to usypiając Krysię zasnęłam w opakowaniu :) A mąż łaskawca stwierdził, że byłam taka zmęczona, że myślał, że nie chciałabym żeby mnie budzić. I do rana się tak mordowałam w spodniach, skarpetkach itd.. ;)

Dobrze, że już po :) Że znowu jestem u siebie :) W swoim świecie, przy swojej maszynie :)

Pozdrawiam ciepło,
Zuzia

Bags Show - finał Bag Designer Awards 2011 :)

2011-10-16T16:57:00.004+02:00

Witajcie :)
Aż wstyd się po takiej przerwie odzywać, ale może usprawiedliwi mnie fakt, że przez ostatnie tygodnie szykowałam się do pokazu, na którym ma wystąpić moja najnowsza kolekcja :))
Cały czas nie mogę się nadziwić organizatorom że to właśnie mi, obok marek takich jak Batycki, Coccinelle, Baldinini i Goshico dali możliwość zaprezentowania swoich prac :)
Staram się jak mogę i wraz z kochanymi dziewczynami z którymi współpracuję ( Dzięki Kochane!!) uwijamy się w pocie czoła, żeby 19tego wszystko było zapięte na ostatni guzik. A właściwie na zatrzask ;)
Nie powiem, że nie mam cykora, bo mam jak pieron. Mam nadzieję, że stanę na wysokości zadania, a moje torby spodobają się oglądającym i nie będę musiała w popłochu uciekać przed lecącymi jajkami i pomidorami z towarzyszącym głośnym BUUUUUUUUUUUUUU!!!
Sie okaże.
Muszę jakoś do środy uczłowieczyć, buty z gumiaków na szpilki przebrać i ..ma być git :)
Proszę, trzymajcie kciuki...

Więcej o całym BDA oraz pokazie na www.tajemnicedamskiejtorebki.pl :)

Pozdrawiam serdecznie i przepraszam, że tak rzadko. Ale już nie mam z czego uszczknąć ani minuty.

Zuzia

Ps. Kilka zdjęć torebek, z kolekcji przygotowanej na pokaz :)

Tejemnice Damskiej Torebki :) Konkurs !! :))

2011-09-29T10:10:00.006+02:00

Jako, że domyślam się, że blog odwiedzają zainteresowani torebkami :), projektowaniem oraz szyciem, zapraszam do udziału w konkursie :)
Zajrzyjcie na www.tajemnicedamskiejtorebki.pl tam znajdziecie szczegóły.
Często dostaję od Was maile z pytaniem " jak zacząć"? Może to jest dobry moment, może właśnie teraz :) Wyślijcie swój projekt, a może zrealizuje go firma Batycki:))
Serdecznie zapraszam, myślę, że to naprawdę świetna okazja :)

Pozdrawiam Was serdecznie i wracam do maszyny jak zwykle :)))

Kupa sprzętu, brak talentu ;) - o wyborze maszyny :)

2011-09-04T19:47:00.004+02:00

Witajcie :)

Dacie wiare? Wrzesień?? A gdzie lipiec? A sierpień? Już był???

Tak to jest, jak się nie wyrabia człowiek z niczym, to czas biegnie conajmniej jak Usain Bolt.

Mam wrażenie, że poprzedniego posta zamieściłam tydzień, no, dwa temu. A tu.. Miesiąc?

Dziś chciałabym napisać o tym jak zacząć, jaką maszynę wybrać, co jest nam potrzebne, aby zacząć SZYĆ :)
Często dostaję maila z takimi pytaniami, w związku z czym, liczę na to, że moje wypociny przydadzą się komuś, coś rozjaśnią, coś wyjaśnią :)

Otóż, kiedy zaczynałam szyć, miałam tępe nożyczki i starego Łucznika, a że chciałam zacząć JUŻ NATYCHMIAST jak mi to przyszło do głowy, nie miałam czasu na kompletowanie innego sprzętu.
I właściwie to chyba taki start mogę polecić - bo po pierwsze:
Każdy ma w domu starego Łucznika ( albo babcia, albo ciocia, no ktoś ma na pewno!), po drugie, jak to zawsze mawiał mój tato, jak się nauczysz na słabym, no na każdym będziesz umiał ( tyczyło się to zarówno jazdy na nartach, jazdy motocyklem i kilku innych czynności ;))

"Stary Łucznik" szył wiele świetnych kreacji, spodni, sukni, wszystkiego czego w sklepach nie było :)w związku z czym śmiem twierdzić, że każdy kto chce się nauczyć szyć, może na takim zacząć :)
Co prawda pracuje jak kombajn i trzęsie chałupą, ale czego się nie robi dla przyjemności :)
Na początek warto spróbować szyć rzeczy proste - hitem jest chyba poszewka na poduszkę, kogo nie spytam, to pierwszą uszył właśnie poszewkę :)

Jak ktoś juz "załapie" i chce poprawić sobie jakośc pracy, chce kupić maszynę nowocześniejszą, ma naprawdę szeroki wybór. Oczywiście wszystko kwestia "piniędzy". Ja polecam kupić prostszy model "lepszej" firmy ( jaka to lepsza według mnie, zaraz napiszę ;) ) niż bardziej zaawansowany, z większą ilością gadżetów, ale firmy gorszej.
Z mojego doświadczenia wynika, że niestety dzisiejszy Łucznik słabo sobie radzi.. jakoś wykonania jest o wiele słabsza niż na przykład JANOME czy ELNA. Trwałośc niestety też kuleje, i obawiam się, że dzisiejsze Łuczniki, nie przetrwają ani połowy tego, co przetrwały Łuczniki naszych mam, babć i prababć.

Dlatego ja szczerze polecam maszyny firmy Elna bądź Janome. Prostsze modele można kupić już w całkiem rozsądnej cenie, moja Elna przeżyła już dwa lata naprawdę ciężkiego szycia i absolutnie NIC się z nią złego nie stało. Raz tylko moja mama "wygła" nawlekacz, bo nie wiedziała jak użyć ;) i raz była w przeglądzie( maszyna, nie mama), po którym Pan Od Przeglądu pokazał kłębek ( taki jak się koty bawią!) nici i innego "syfku" który wyciągnął ze środka :)( a wydawało mi się, że dbam i że czyszczę ;))

W mojej wątpliwej karierze krawieckiej, kolejną maszyną była już stębnówka przemysłowa, pierwszą była "podróba" Juki, o symbolu GC 8700 - była najtańsza ;)
Miała silnik sprzęgłowy i dużą prędkość w porównaniu do Elny. Do szycia precyzyjniejszych wykończeń używałam jednak nadal Elny, bo nie miałam obczutej na tyle "przemysłówki" żeby zrobić jakieś bardzo perfekcyjne stębnówki czy inne wykończenia. Jednak duży stół na którym stała oraz podnoszenie stopki nogą jak i momentami duża prędkość, były jej niewątpliwym atutem. Brakowało jednak precyzyjności. Myślałam, że to kwestia obczucia, co również niewątpliwie było prawdą, jednak od czasu jak usiadłam na chwilę do maszyny JUKI DDL 8700 u mojej koleżanki w Pracowni, nie mogłam przestać o takiej marzyć. IDEAŁ. Wszystkie zalety Elny i przemysłówki a żadnych wad! Energooszczędny silnik, sterowany elektronicznie, reagujący tak samo precyzyjnie jak Elna, o prędkości 6000! Cichutka praca, duży stół, nie wiem jak to opisać.. to jak przesiąść się z malucha do mercedesa. Niby wszystko tak samo.. a jednak :)
W związku z czym nie namyślałam się długo i w mojej pracowni stanęła taka sama :))

Podsumowując. Jeśli ktoś ma miejsce, trochę większe fundusze, lub planuje związać się z maszyną na stałe ;) szczerze polecam zainwestować w przemysłową stębnówkę, z silnikiem energooszczędnym ( to ważne!) Cena takiej stębnówki to około 2000zł, w takiej cenie można kupić domową Elnę lub Janome ( jak ktoś nie ma miejsca na przemysłówkę, to też będzie zadowolony :)
Jeśli jednak potrzebujecie maszyny do szycia okazjonalnego, małej, którą można postawić na stół w kuchni a potem schować, i nie chcecie wydać majątku, polecam najprotsze modele Elna lub Janome.
Bardzo fajnym gadżetem jest wbudowany nawlekacz nici oraz obcinak, fajną funkcją jest również automatyczne ryglowanie sciegu, jednak bez tego wszystkiego naprawdę da się szyć równie przyjemnie.

Aha i tu zaczyna się pewna schizma ;) ponieważ ja skupiłam się właściwie na szyciu toreb, kopertówek. Do tego potrzebuję niego innego sprzętu niż do szycia ubrań.

W moim przypadku wystarczyła maszyna stębnówka, o prostym ściegu. Do haftów, obrzucania (jak mi przyjdzie do głowy uszyć sobie spodnie na przykład), używam Elny.
Mam za to praskę - napownicę, stemple, nożyki, linijki, ekierki, inne butapreny, rolki klejonki, sztywnika itd.
Do szycia ubrań bardzo potrzebny jest overlock oraz manekin. Bez tego właściwie ciężko.

Jak tak czytam to co piszę, to nie wiem czy rozjaśniam czy zaciemniam :/ Ale nic więcej mi nie przychodzi do głowy. Może spróbujmy zrobić tak, jakby ktoś chciał o coś dopytać, proszę pytajcie w komentarzach. Odpowiedzi postaram się udzielić edytując - dorzucając do posta. Wiem że mi było ciężko ogarnąć sprawę napownicy, metek, klejonek, sztywników. Musiałam wszystkiego się jakoś dowiedzieć z praktyki, może macie jakieś pytanie dotyczące właśnie takich kwestii? Jeśli tak, pytajcie, będę odpowiadać.

Na zdjęciach moja Pracownia :) Miejsce gdzie chodzę z przyjemnością pracować :) I nigdy nie czuję się jak w pracy! :)

Pozdrawiam bardzo serdecznie,

Zuzia

PS. Poza tym wszystko u mnie wszystko dobrze, żeby nie powiedzieć cudownie :) Zdrowie, szczęście i wszelka pomyślność :))

W czasie deszczu..

2011-07-31T10:45:00.006+02:00

Podobno w czasie deszczu dzieci się nudzą. Ja czuję się jak dziecko, ale się wcale nie nudzę :) Ani podczas deszczu, ani podczas upałów. Nawet wolę czasem jak leje :) Nie mam wyrzutów sumienia, że się "kiszę" w pracowni.

Jednak solidarnie muszę trochę na pogodę ponarzekać, bo po pierwsze, dzieciaki z Wakacji w Piekle zaczynają roznosić chałupę :), a po drugie, zaczęliśmy szalować dom. ( Tu przypomina mi się dowcip, jak chłop podjeżdza furmanką z węglem i krzyczy" Węęęęgiel przywiozłeeeem" - a koń odwraca się do niego i mówi, kiwając łbem - "Tak, Ty przywiozłeś" :)) ) No więc ja nie szaluję wlasnoręcznie, ale mąż ze swoim teściem - czyli moim ojcem ;)

Często pytaliście jak wygląda dom z zewnątrz, bo jak wewnątrz to już wiadomo :)

Otóż, nie pokazywałam jak wygląda z zewnątrz ( no jakieś urywki) bo nie było czego pokazywać. Na dachu leży papa, straszy i czeka na pokrycie gontem. Naokoło też nie za przyjemnie, bo stoi słup elektryczny, który straszy i czeka na usunięcie ;) Jak go usuniemy, to wtedy będziemy mogli ogarnąć obejście, w tym momencie byłoby to bezsensu, bo przy jego usuwaniu wjedzie kopara i i tak wszystko ..zrówna z ziemią ;)

Cały czas mamy dylemat, jak pomalować te dechy.. ja już nie mam pomysłu. Szczególnie, że to modrzew, on czerwienieje, nie wiem, naprawdę nie wiem.. Mąż mówi, że wie. Ale ja się trochę boję, jak on tak mówi :)

Krystyna oczywiście, nie odpuszcza okazji do malowania ;)

Zaczęła się też jakaś pora na robale, nie wiem skąd one się biorą, wszędzie takie czarne pancerniaki, chyba żrą drewno - czyli spożywają naszą chałupę ;) Co chwilę jakiegoś gdzieś znajduję, przewróconego na plecy i machającego odnóżami - nie wiem, może one z sufitu spadają i dlatego wszystkie w takiej pozycji znajduję ?

W Pracowni jak zwykle młyn. Wywołuje to u mnie euforię, na przemian z przerażeniem.

Bo najpierw myślę - jak cudownie, tyle zamówień, tyle pracy! A za chwilę, o mamo o mamo, rany, rany, jak my to ogarniemy??

Na domiar "złego" planuję w najbliższym czasie, jak będzie lało :) zrobić remont w pracowni - nieduży, malowanie i podłoga. Ale żeby to zrobić, trzeba wynieść, albo przynajmniej przenieść maszyny, a one są ciężkie jak grzech. Ale przyjemniej byloby pracować w milszych dla oka kolorach. No oby się udało :) Oby lało :))))

A, i powiem Wam, że ostatnio miałam w Pracowni niesamowitego gościa :) Odwiedziła mnie Ania Karamon, z zespołu "Dziewczyny" :) To było naprawdę świetne spotkanie,za które bardzo Ani dziękuję i mam nadzieję, że zaowocuje czymś fajnym - torebkowym :)

A z ostatnich torebkowych :)

Wiem, że ostatnio blog trochę kuleje, ale nie zapominam o nim :) Tylko doba za krótka, rąk za mało i mózg za mało wydajny :)

Pozdrawiam serdecznie życząc każdemu takiej pogody, jaka mu potrzebna :)))

Zuzia

Z prośbą.

2011-07-03T10:59:00.002+02:00

Poproszono mnie, o poproszenie :)

Co też niniejszym czynię :)

Wykorzystując rzekomą popularność bloga, bardzo proszę zapoznajcie się z prośbą :
"Pomóżmy Dorocie, znanej jako podwiatr, wygrać konkurs fotograficzny! Wystarczy kliknąć link do zdjęcia http://www.warsztatywzlodziejewie.pl/wp-content/plugins/wp-photocontest/viewimg.php?img_id=13&post_id=2542, oddac głos oceniając zdjęcie na 5 punktow i potwierdzić go klikając w link w mailu zwrotnym. To proste, nic nie kosztuje, a może przyczynić się do spelnienia jej wielkiego marzenia. "

Nie jestem zwolennikiem nagabywania do głosowania na wskazaną rzecz, zdjęcie, człowieka itd - uważam że nie jest uczciwie kazać an kogoś glosować, dlatego proszę, jeśli macie chwilę, zapoznajcie się z innymi zdjęciami - ale ja Wam mówię, że na Wasz głos zasługuje zdjęcie Doroty :))))

Pozdrawiam Was serdecznie i trzymam kciuki za spełnianie marzeń wszystkich, którzy je mają!

Zuzia

Wakacje ! Czyli oby do zimy :)

2011-06-30T19:36:00.008+02:00

Ci co mnie znają wiedzą, że lato nie jest moją ulubioną porą roku.
Nie znoszę upałów i chodzenia w krótkich spodenkach.

Od wielu lat w lecie pracujemy - i to niemalże 24h na dobę, bo prowadzimy obozy dla dzieci - www.wakacjewpiekle.blogspot.com . Co prawda ja w tym roku nie biorę zbyt dużego udziału w ogarnianiu tego tematu, ale obiecałam starszym dziewczynom, że na weekend przywożę maszynę z pracowni i będziemy szyć :) Same chciały, same zaproponowały - no i same będą szyć :)) Dam znać co z tego wyszło ;)

Ale wracając do pór roku.
Czekam na jesień. Czekam na rześkie poranki i liście we wszystkich odcieniach brązu, czerwieni i złota. Na chodzenie w swetrze i w dżinsach. Czekam na ciepłą herbatę pitą przed domem w promieniach słońca wystarczająco ciepłych żeby nie szczękać zębami ale nie powodujących przebarwień :)
Gdy już nadejdzie jesień, będę wyczekiwać pierwszych przymrozków i zamarzniętych kałuż. A potem przyjdzie taka fajna chmura i zacznie padać śnieg :)

Piszę o tym chyba po przeczytaniu słów Stanisława Lema : " Człowiek jest już tak skonstruowany , że nasze największe szczęście jest zawsze " między wyciągniętą ręką a owocem z drzewa..."
I tak właśnie odliczam dni.. bo przecież dzień już coraz krótszy !

Chociaż... nie wiem czy powinnam się cieszyć z coraz krótszego dnia, bo nawet najdłuższy jest za krótki o co najmniej 5 godzin. W porywach do dziesięciu :)

I nie wiem, czy pokazać Wam zdjęcia Krysi zjeżdzającej na tyrolce ( podobno drugiej pod względem długości na podkarpaciu) ;) czy zdjęcia toreb, które już chyba mogły się znudzić.. Czy domu?

Tak dużo się dzieje, tak bardzo szybko.
Moje posty mają coraz mniejszą moc. Nie potrafię wybrać tematu. Chaotycznie bełkoczę - i im bardziej odwlekam w czasie napisanie czegokolwiek, tym większy bałagan mam w głowie, bo zapominam co się wydarzyło, co się fajnego stało, co śmiesznego :)

O! Na przykład ostatnio mąż wylał garnek barszczu na podłogę. Czerwonego. Ale popatrzcie jak ładnie rozmazał w kształcie serca ;) dla żony ;))

:)

A kilka dni temu złamała się półka, a nawet dwie, w szafie gdzie trzymamy alkohole i przetwory. I się nasze dobra wylały w to samo miejsce gdzie 2 tygodnie wcześniej barszcz ;)

I byłam w Warszawie ostatnio - wyobraźcie sobie, w 24 godziny :) Wyjechałam z domu o 23 i byłam po 24 godzinach dokładnie o 23 pod domem znów :)
I przez 24 godziny tyle rzeczy się działo..

I tym sposobem, nie napisałam znowu niczego mądrego, śmiesznego ani ciekawego.
Ale za to mam czyste sumienie, że blog jest troszkę bardziej aktualny :))))

A na koniec jak zwykle, coby tytułowi się zadość uczyniło :)

Pozdrawiam Was serdecznie,
Zuzia

Brand New

2011-06-16T13:26:00.003+02:00

Przypominam o możliwości obejrzenia na żywo i ewentualnego zakupu moich toreb w najbliższą sobotę w Warszawie, na zachętę kilka zdjęć :)

Pozdrawiam serdecznie i lecę do portfela ;)

Zu

Odbiór Osobisty :)

2011-06-14T13:32:00.003+02:00

Zapraszam serdecznie wszystkich którzy chcieliby spotkać się osobiście i osobiście dotknąć i obejrzeć moje prace - jak i prace moich koleżanek :)

Zuzia

2 dni.

2011-06-12T20:30:00.009+02:00

Tyle mi zajęło doprowadzenie domu do stanu, w którym chciałabym go mieć zawsze.
Posegregowałam zabawki, którymi dzieci się już nie bawią, za małe ubrania, niepotrzebne graty. Wykończyło mnie to i psychicznie i fizycznie. Zastanawianie się co oddać, co wyrzucić, a co jeszcze się przyda jest dla mnie jakieś horrorystyczne. Niestety raz na jakis czas trzeba. A w takim czystym domu nawet kawa lepiej smakuje :)
Właściwie bardzo lubię sprzątać - pod warunkiem, że wszystko ma w domu swoje miejsce. Najgorzej jak muszę się zastanawiać " co z tym zrobić".
Dziś mam po prostu błysk :) Zostały mi tylko dwa miejsca gdzie jest bałagan - ale ciii ;) to w tygodniu może :)))

Czasem dostaję od Was maile nie dotyczące szycia - a dotyczące domu. Dlatego pozwolę sobie pokazać Wam jak wygląda dom po dwóch dniach sprzątania. Korzystam z okazji, bo następna dopiero pewnie przed Swiętami ;))

W pokoju Krysi nastąpiła zmiana dekoracji - małe dzidziusiowe łóżeczko zostało wyeksmitowane na rzecz "dorosłego" dziewczyńskiego ;)

I z zawartością ( porządek coś czuje długo sie nie utrzyma ;))))

Muszę jeszcze wstawić jakiś stolik, ale chciałabym żeby miał nieco dłuższy blat, a takiego jeszcze nie znalazłam, więc chwilowo go nie ma ;))

W sypialni też porządek :) Nawet pod łóżkiem :)))))

Na dole, może nie jest " na zero" ale nie ma denerwującego bałaganu ;) ale tu się żyje ;) tu spędzamy najwięcej czasu :)

A,zapomniałabym :)
Na górze pojawiło się kilka "nowych" par nart ;) Po powrocie z muzeum po prostu nie mogły trafić do garażu nie daj Boże. A tu im chyba dobrze ;)

Cały czas spełniają się moje marzenia. Każde po kolei.
Choć nie wygrałam w totolotka i nie wyszłam za milionera :)) Bardzo to doceniam i dziękuję Bogu za każdą minutę, za dzieci, za wspaniałą rodzinę. Za wszystko. Wszystko jest tak jak chciałam, żeby było.
Aż trochę strach.

Pozdrawia urobiona po pachy ale z bananem od ucha do ucha - Zuzia :)

2011-06-08T07:51:00.008+02:00

Witam Kochani :)

I jak zwykle nie wiem od czego zacząć ?

Może od podziękowań wszystkim, którzy byli na Krakowskim Przedmieściu na Modobraniu, pomimo zablokowania totalnego przez Obamę ;) Nie było łatwo dotrzeć, jest mi tym bardziej bardzo bardzo miło :)
To było naprawdę głupie pchać się na Krakowskie jak wszędzie ( radio, tv, internet) zabraniali ;)))
Dziękuję też organizatorce, Monice Bagińskiej, za możliwość "wystawienia" ;)
Zachęcam Was od razu do odwiedzenia bloga moich koleżanek, związanego z szyciem ( a jakże ! ;)) - o tu VZOOR Znajdziecie tam przepiękne sukienki autorstwa "mojej" Moni :)

W czasie mojego pobytu w Warszawie spotkałam się z pewnym panem. Ale od początku :)

Kilka dni przed wyjazdem zgłosił się do mnie Pan, z prośbą o uszycie czegoś fajnego dla narzeczonej. Narzeczona lat 26, piękna ( dostałyśmy zdjęcie! ) i pan Krzysztof prosił o przygotowanie czegoś specjalnie dla niej.
Oczywiście nie obyło się w pracowni bez jęków zazdrości, że facet potrafi wcześniej pomyśleć i nie odpuścić gdy się pojawiły przeciwności. Stwierdziłyśmy że albo coś mocno przeskrobał albo jest mocno starszy, ma młodą śliczną narzeczoną i się musi starać :) ;)))
Dalszy ciąg historii jest taki, że spotkałam się z Panem osobiście i cóż się okazało, to wcale nie stary i nie wyglądający na kogoś kto coś przeskrobał, znany aktor :))
Przepraszamy :)))

O mamo, Krysia nasikała na podłogę :) Chyba muszę isć ;)
I jak zwykle, żeby tytułowi zadość się stała, trochę zdjęć :) Coraz większą frajdę mi dają te moje torby. To chyba już uzależnienie.. pracoholizm?

"Różana" według mnie jest najpiękniejszą naszą torbą jak do tej pory :) Jestem nią zachwycona i ciężko będzie się rozstać..

Pozdrawiam Was bardzo gorąco ( oo tak, gorąąąącooo ;))

Zuzia

Modobranie

2011-05-24T07:25:00.007+02:00

Śniło mi się, że pisałam posta na blogu :) - chyba najwyższy czas zrobić to naprawdę :)

Po pierwsze dziękuję za wszystkie komentarze pod poprzednimi wpisami, odpowiadając na pytania, otóż portfele usztywniam grubą flizeliną, tak samo jak kopertówki - z tym, że kopertówki jeszcze sztywnikiem :)

Poniżej klika rzeczy przygotowanych specjalnie na Modobranie :)

Informajce o modobraniu możecie zneleźć klikając na plakat po prawej :) Serdecznie zapraszam :)

A tu jeszcze jedwabne kopertówki - laptopówki :) 100 % jedwabiu :))

No to idę, bo maszyna stygnie ;)))

Zuzia

Ps. Czy ja już wspominałam, że nie cierpię upałów? 29 stopni!! No przegięcie! ;)

Spojrzenie

2011-05-18T19:13:00.010+02:00

Po krótkich wakacjach, jestem z powrotem. Od progu wciągnął mnie wir rzeczy do zrobienia. Zresztą jestem zwolennikiem teorii ( chyba ją nawet sama wymyśliłam ), że czas się skurczył, że godzina dziś nie jest tak samo długa jak godzina 10 lat temu. Tylko jeszcze naukowcy tego nie dowiedli :) ale mówię Wam, moje badania i ankieta wśród znajomych pozwala wierzyć w jej słuszność :)

Tytuł posta chodził mi po głowie od powrotu. Jak różne spojrzenie mamy na to co widzimy. Zależy to od wieku, miejsca...płci?
W Dubrovniku - ja, mąż, mama, tato, zachwycamy się architekturą, uliczkami tak wąskimi że sąsiedzi z naprzeciwka mogą sobie podać kawę przez okno, dyskutujemy o tym jak szybko miasto zostało odbudowane, przyglądamy się okolicznym wzgórzom gdy nagle słyszymy rozmowę chłopców - naszych, mojego syna Michała i brata Wawy: Ty, Wawa!! No? Widziałeś to??? ( My wstrzymujemy oddech, cóż to taki zachwyt wzbudziło w naszym synu - czy fontanna, a może kolorowe okiennice, a może dźwięki niezwykłej muzyki dochodzące z oddali ) - Wawa!! Widziałeś kiedyś BRĄZOWEGO GOŁĘBIA???

Przypomniała mi się scena z flimu o Beavisie i Buttheadzie, gdy z wycieczką trafili nad Niagarę i gdy wszyscy z podziwem patrzyli na tony spadającej wody, oni z nie mniejszym patrzyli na spłuczkę w toalecie działającą na ruch ;)))

Dziadkowie którzy byli z nami, mieli okazję widzieć Dubrownik przed bombardowaniami, ponad 30 lat temu. Oni zapamiętali zniszczone domy i biedę.

Krysia najprawdopodobniej zapamiętała lody :)) A, i pewnie kamyczki :))

Ja za to odpoczęłam od codzienności, która przed wyjazdem trochę mnie zmęczyła. Jedna choroba za drugą, szpitale wirusy. Nie chciało mi się dotykać maszyny. A gdzieś w połowie wyjazdu już siedziałam z kartką i ołówkiem i rysowałam co uszyję jak tylko wrócę :))
Tak więc z nową energią - jestem :)) Szyjemy jak szalone, smiejemy się przy tym, żartujemy, złościmy i co najgorsze - JEMY ;))) Mając pracownię na Rynku nie obejdzie się od wyjść na pizzę ;))

A efekty naszej pracy na zdjęciach poniżej :) My jesteśmy dumne, nam się podoba :) Ale wiecie jak to z tym spojrzeniem..

Torba z drelichu i skóry :)

Kolejna torba - bardzo pracochłonna. Ale dla takiego efektu...no chyba warto :))

I kopertówka - trochę jakby inna niż ostatnio :)

I portfelik różany - też takiego nie było jeszcze :)

I czerwony :)

O i jeszcze taka kopertówka może :))

A teraz szyjemy dzień i noc :) z myślą o nadchodzącym Modobraniu, które odbędzie się w Warszawie już w przyszły weekend. Zapraszam wszystkich, którzy chcieliby na żywo obejrzeć moje torebki, kopertówki i inne przyrychtunki ;))

Pozdrawiam i życzę mądrego, świeżego, subiektywnego - spojrzenia :)))

Zuzia

Wakacyjne spodnie :))))

2011-05-03T16:04:00.007+02:00

Po pracowitych tygodniach wreszcie majówka. Gdyby nie to, że jestem tak daleko od domu, na pewno spędziłabym ją przy maszynie :) . A tak - odpoczywam. Nic nie robię :) Nadrabiam tylko zaległości internetowo komputerowe.
Jak już kiedyś wspominałam, w czasie wakacji pracujemy 24h/dobę, wobec czego nasze wakacje to wyjazdy na narty zimą i takie wycieczki jak ta teraz :)
Długi weekend zrobił się dla nas wyjątkowo długi, bo w szkole u Michała są matury więc właściwie cały tydzień bez szkoły :) Udało nam się wyjechać do Chorwacji. Nie byłam tu nigdy wcześniej, słyszałam tylko opowieści jak to tu mąż za kawalera nurkował ;)
Przejechanie "jednym cięgiem ;)" ponad 1300km z dwójką dzieci wcale nie jest proste, na pierwszej stacji benzynowej ( jakieś 10km od domu) dzieci juz jadły hotdogi ;))
Ale dotarliśmy i ...no tak. Inny świat. Południowo. Ciepło. Trochę ciasno :)
Ostatni raz byłam nad morzem ....nie pamiętam! Jakoś nie ciągnie mnie do tłumów wysmarowanych olejkami, do stykających się kocy i tego wszystkiego co związane jest z pełnią sezonu na plaży :) Ale teraz to co innego :) Cicho, pusto :) I co że woda zimna. Zimna nie zimna, nogi moczyć się da ;) Poza tym przyjechaliśmy tu całą komuną rodzinną, bo ja mąż dzieci, rodzice brat no i dziadkowie :)) taka rodzinna socjalizacja ;))

Ale miałam o spodniach. No właśnie. Uszyłam sobie sama ( podobno ;) - dzięki Aniu :)))) spodnie. Dwie pary :))
Jedne lekkie jasne z zakładkami, podwijane. Drugie granatowe ( tu bez Ani nie miałabym ani jednej nogawki ;) - nie no dobra, miałbym jedną i kieszeń ;) - w popłochu przedwyjazdowym Ania mi je wręcz wyrwała i powiedziała że mi je uszyje ;)))
Jestem z nich bardzo zadowolona :) Pewnie wejdą do produkcji :) Jasne są uszyte z lekko rozciągliwego materiału, co sprawia, że naprawdę są bardzo wygodne, można w nich kucać, klękać i takie tam różne sztuczki robić :)

Mąż mój mnie woła na spacer, więc wrzucam Wam "ciepłe" zdjęcia ( podobno w PL zimnica?) wakacyjnych spodni, mnie i dzieci :)

Pozdrawiam serdecznie,

Zuzia

Spokojnych!

2011-04-22T18:21:00.003+02:00

Spokojnych. W gronie bliskich, przyjaciół, tych w których towarzystwie czujecie się mądrzy, piękni, zabawni i młodzi. Otoczeni miłością, ciepłem, prawdą i serdecznością. W radości, w zdrowiu i spokoju.
Dziękuję, że zaglądacie. Cieszę się, że mogę składać Wam życzenia.

Zuzia

Ps. Udało mi się nareszcie uszyć coś dla siebie. No dobra, dla Krystyny :) Spodenki!! :)

Chcesz rozśmieszyć Boga?

2011-04-20T07:34:00.009+02:00

Powiedz mu o swoich planach.

Od trzech tygodni siedzimy w domu bo ktoś choruje. Zaczęło się od nocnej jazdy karetką do szpitala, z duszącą się Krysią. Ze szpitala wyszliśmy z moim rotawirusem. W tym czasie przyjechało do mnie 9 dziewczyn z różnych części kraju ( nawet ze Szczecina - 950km!) - na zlot szwaczek :) Co było niczym innym jak babskim długim weekendem :) Niestety ja spędziłam go w łóżku ( no dobra, trochę w łazience;)) Tak, że dziewczyny musiały gotować, sprzątać i karmić moje dzieci ;)) A muszę Wam powiedzieć, że ten rota niestety długi wyjątkowo - mnie trzymał od środy do poniedziałku. A w poniedziałek, jak się poczułam lepiej, wzięło Michała. I jego trzymało aż do soboty. Nie przypominam sobie takiego pogromu. Szczególnie, że nie było mojego męża, bo był na wyprawie skialpinistycznej, robili "trawers Berniny " ;)
Tak właśnie minął wyczekany babski weekend, a potem wyczekany tydzień z Monią, który miałyśmy spędzić na przygotowaniu kolekcji( ha ha hhahehehehe).. Ale, właściwie połowa planu została wykonana, bo miałysmy pić i szyć ;)
Wyobraźcie sobie jak bardzo musiałam się źle czuć, skoro przez chyba 4 dni nie otworzyłam komputera ;))) Przepraszam wobec tego, że milczałam w sieci ;)
A, no i jak już Michałowi przeszło, to wrócił szanowny małżonek, który od razu zakomunikował, że "coś go bierze" i "łamie go w krzyżu" no i niestety MUSI poleżeć ;) W związku z czym jestem totalnie nieogarnięta, nie wiem w co ręce włożyć, wobec czego nie wkładam w nic ;))) Sprzątam na okrągło, zeby przynajmniej na tym polu mieć czyste sumienie, ale z szyciem... cienko. Mam skrojoną superową ( moim skromnym ;)) torbę i od kilku dni nie mogę usiąść do maszyny, żeby ją skończyć. A CHCĘ JUŻ! Może dziś...?

Chwała Bogu, Zuziucha stąd doczekała się swojej torby :))) A musicie wiedzieć, że czekała od grudnia :), kiedy to przyniosła na warsztaty spódnicę skórzaną do przerobienia na torbę :) Zuzia nie chciała jej oglądać na zdjęciach - chciała mieć niespodziankę. A Wy co myślicie? Według mnie komplet bardzo fajny :))
Szczerze mówiąc, nie spodziewałam się, że z takiej spódnicy może wyjśc taka torba :))

Portfel i kosmetyczka do kompletu :

Powstała też aktówka na pasku :)

I taki portfel na przykład:

A i jeszcze taka oversize'owa torba ( na plażę na przykład, o :))

Oczywiście uszyłyśmy o wiele więcej, ale w większości było to powielanie tego, co już kiedyś pokazywałam więc nie pokazuję :)

Na koniec chciałam dodać, że wiosna mnie rozleniwia...paradoksalnie mam mniej sił, chęci i czuję się po prostu "zmulona". Nie mam weny na ogródek, wiatr ostatnio połamał nam płot i w ogóle jakiś taki syfek się wkradł koło domu.

A, zapomniałabym.
Zanim zaczęliśmy chorować, odwiedziła mnie w pracowni Marta :) O stąd :)
Zadziwiające, jaki świat jest mały. Albo to ten "nasz worek" tylko taki mały..
W ostatnich dniach miałam czas na rozmyślanie ( jak człowiek leży to nie ma zbyt wielkiego pola manewru ;) i dochodzę do bardzo prostych wniosków.
Trzeba żyć. Prawdziwie. Bez udawania, bez maski, bez gry. Trzeba prawdziwie czuć, prawdziwie kochać, prawdziwie się bawić, prawdziwie pracować. Tak po prostu. Szczerze i prosto. Po wiejsku.

Z prawdziwymi pozdrowieniami,
Zuzia

Naprawdę już po?? Czyli najszybsza zima w życiu.

2011-03-29T18:31:00.009+02:00

Nie lubię tego uczucia. Tego, ze mam tak wiele do opowiedzenia, że aż nie mam pomysłu co pisać. Od czego zacząć? Wiem, że najlepiej od początku, ale nie bardzo wiem, gdzie ten początek :)
Podobno już wiosna. Dziś nawet trochę ją poczułam, chodząc w swetrze i rajstopach. Ale ciężko mi uwierzyć, że to już. Że zima się skończyła. To kiedy ona była? Dlaczego wydaje mi się, że cały czas na nią czekam? Że jeszcze jej nie było?
Pewnie dlatego, że przez ostatnie miesiące w naszym życiu wiele się działo :) I co najfajniejsze w tym wszystkim, to były prawie same pozytywne wydarzenia :)))
Zaczęło się chyba od wizyty Werandy Country, która to miała być ostatnim "obowiązkiem" po lecie, które całe przepracowaliśmy. Po Werandzie już miała być tylko cisza i spokój. Niestety zaraz potem zmarła moja babcia, a potem dziadek, co niestety nie wprowadziło spokoju w nasze życie, tylko smutek i trochę strach.. Dlatego też dziarsko pojechałam na warsztaty konstrukcji odzieży do Warszawy ( pomyślałam wtedy chyba, że nie ma na co czekać..) gdzie poznałam dziewczyny, z którymi zaprzyjaźniłam się tak bardzo, że cała banda przyjeżdża do mnie na sabat szwaczek, za dwa tygodnie :))))
A to, że je poznałam, pozwoliło mi "oswoić" samotne pobyty w Warszawie, której szczerze nienawidziłam i się ich po prostu bałam...Ale z ich wsparciem, zorganizowałam trzy razy warszaty w Lesie Rąk, a w ostatni weekend "wystąpiłam" na Ściegach Ręcznych.
Gdyby nie one, to na pewno bym tego nie dała rady zrobić.
W tym zimowym okresie przytrafiła mi się także wizyta w TVNie, artykuł w Olivii no i we wspomnianej Werandzie.. Było szybko, kolorowo, energetyzująco.
Otorzyłam Pracownię, znalazłam dwie cudowne dziewczyny które mi pomagają, nawet w miarę się urządziłyśmy. Uszyłyśmy tyle toreb, kopertówek, portfeli...
Aż tu nagle przyszła wiosna. Nie ma śniegu, trawa się powoli zieleni, czapkę Krystynie zmieniłam na lżejszą, sanki w garażu..
Tak, to była zdecydowanie najszybsza zima w moim życiu.
I ani razu przez ten czas nie czułam się zmęczona. Dopiero wczoraj, dopadło mnie jakieś potworne, potworne zmęczenie. Pomijam, że dzień wcześniej, po powrocie z Warszawy zasnęłam usypiając Krysię, w opakowaniu, i spałam tak do rana. A mój mąż nawet mi spodni nie zdjął ;) Nie chciał mnie budzić ;)) Także, od rana w poniedziałek czułam się jak wypluty naleśnik, i nawet Ela powiedziała żebym poszła do domu, bo tak słabo wyglądałam. Ale to podobno jakieś przesilenie, czy coś?
Fakt faktem, próbowałam sobie przypomnieć kiedy ja tak po prostu nic nie robiłam, i niestety nie jestem w stanie sobie przypomnieć takiego momentu. Nawet w niedzielę latam od świtu do nocy, bo to jedyny dzień kiedy mogę posprzątać dom tak jak lubię - czyli "na zero" ;)

No ale dziś już się trochę wzięłam w garść, a jutro to już całkiem znowu będę jechać z koksem ;))
A w piątek chcę jechać do IKEI, to uważajcie ;)))
Poza tym wiosna wyzwala we mnie chęci zmian - no właśnie, do Ikei po kanapę chce jechać, mąż mi dziś powiedział, że może bym włosy obcięła (?), już trochę w chałupie poprzestawiałam, w pracowni też kombinowałam :)
A Wy, lubicie zmiany? Wczoraj w radiu Rzeszów słyszałam takie pytanie :) ( było a propos zmiany czasu) i pomyślałam, że ja to chyba lubię.. ale ostatnio nie miałam na nie czasu :))
Popatrzcie na zdjęcia i zgadnijcie, czemu nie miałam czasu :))))

Ale zobaczcie też, czyż nie było warto :)???

Kopertówka - według mnie wyszła świetna :)) Może służyć jako etui na laptop :))

Bluzka - mąż powiedział, że mam ją sobie zostawić ;))) Co niniejszym uczynię ;)
Troche jakieś rozgogolone, ale dobra jest ;)

Nowy model torby - listonoszka :) Ech, myślę, że do letnich sukienek będzie pasować:)

Jeans, kwiatowa bawełna i karmelowa skóra - no ja uwielbiam to połączenie :)

A jako bonus ;) zdjęćie z moimi dziewczynami - Monią, Domą i Agą stąd. Zdjęcie robiła Aga stąd :))

Żebyście widzieli minę pana, który nam przywiózł pizzę ;))) Wyszedł od nas z siwymi wąsami ;))))

A dziś byłam z małżonkiem w garbarni skór :)) Ha, cały dzień, bez dzieci, z mężem :) Za ręce, w słońcu. No czad :)) Dobrze, że Krystynie się tak podoba w przedszkolu :))))

Pozdrawiam Was bardzo !

Zuzia

Ps. Sweter i tunika z koronką pod swetrem to też ciuchy z Pracowni :)

Już jutro w Warszawie :)

2011-03-25T18:27:00.004+01:00

Jeszcze raz zapraszam Was serdecznie na Ściegi Ręczne, czyli event, na którym będziecie mogli zobaczyć, dotknąć, przymierzyć no i oczywiście kupić prace moje i mojej serdecznej przyjaciółki Moni.
Duet Górska & Korewicka zaprasza :)))
Jutro na ulicy Solec 44, w godzinach 11-18 :)

Zapraszamy :)))
A więcej napiszę już po, bo narazie to nie bardzo wiem jak się nazywam :))))

Pozdrowienia serdeczne i trzymajcie kciuki!

Zu

Ps. :) Rzeczywiście, dziś rano w trójce, Piotr Bukartyk śpiewał dla mnie :)))))))

Portki, wieszaki, kopertówki !

2011-03-21T12:56:00.009+01:00

Uwaga, uwaga :)
Szyjemy już we trzy!! Jupiii :)))

Mam nadzieję, że będą namacalne i naoczne dowody zwiększonych mocy przerobowych :))

Prawie nie wychodzimy z pracowni, i zobaczcie co pod moją nieobecność w domu zrobił mąż :) Wieszaczek :)) A zadnijcie z czego?? :)))

A wracając do głównego tematu :))
Pierwsze - portki :) Moje wymarzone :) Mam w kilku kolorach - tu granatowe :

Następnie kopertówa - już trochę ku latu ;))

I laptopówka ;)

I wiosenna torba, jakoś nie umiałam jej sfotografować :/ A taka ładna mi się wydawała :/

O mamo, naszyłam jeszcze mnóstwo innych rzeczy, ale nie ogarniam normalnie, nie ogarniam :))
Krystyna wyzdrowiała, to Michała rozłożyło, 2 dni temu zostawiłam samochód na światłach i nie mogłam odpalić, przedwczoraj zatrzasnęłam sobie w środku kluczyki..
Oj, dobrze że słońce świeci :)))
Pozdrowienia najcieplejsze!!

Zu :)

Ściegi Ręczne i wielka toreb ;)

2011-03-15T07:47:00.003+01:00

Jak już kiedyś wspomniałam, wybieram się niebawem ( 26 marca) na Ściegi Ręczne :)
Poniżej informacja, co to takiego :)

....bo to będzie piękna wiosna a my nadejdziemy od strony słońca

pozwolimy Wam odświeżyć swoje szare- zimowe szafy,
odprężymy Was feerią smaków i kolorów,
zaproponujemy multum nowych wzorów...
rozpieścimy Was kształtem wiosennych szmatek
a każdy tu znajdzie ekstra dodatek.

Aga Miękus & Anka Pięta wraz z Klubem Solec

zapraszają na...

Ściegi Ręczne Vol. 4, czyli kolejną, wiosenną tym razem, edycję imprezy skierowanej do wszystkich smakoszy rzeczy odróżniających się od szablonowych, masowo wyprodukowanych wzorów.
Ściegi Ręczne to promocja idei slow fashion a projekty dostępnych na naszych targach projektantów, cenowo prawie nie odbiegają od popularnych sieciówek, zwyciężając je niezwykłą jakością materiału i wykonania.

Do organizacji kolejnych ściegów zmusiła nas obserwacja handmadeowego rynku i dostrzeżenie nowych projektantów, których nie sposób nie pokazać światu.
Poza tym, perspektywa wiosennego chill out’u z ciuchami i dodatkami w klubie Solec wydała nam się niezwykle kusząca.
Ściegi Ręczne to odpowiedź na tandetę z sieciówek i kosmicznie drogie projekty topowych projektantów.
Przyjdźcie a zobaczycie, że dobry autorski krój nie musi być drogi, bo kojarzony wyłącznie z topowymi nazwiskami, z modowych magazynów.
Przyjdźcie a odkryjecie, że profesjonalnie zaprojektowany wzór to nie luksus przeznaczony dla oderwanych od finansowych realiów celebrytów, a w tym kraju pełno jest zdolnych ludzi, ze swoim miejscem na tekstylnym rynku.

Pierwsza edycja targów odbyła się latem, skąpana w słońcu i gorącu.
Było nieznośnie dobrze projektowo i okrutnie miło towarzysko, a zatem sukces premierowej części nie pozostawił nam wyboru i postanowiłyśmy zorganizować kolejną edycję. Tuż przed świętami, mikołajkami i sylwestrem, kiedy zapotrzebowanie na prezenty rośnie, w sklepach szaleństwo i pełno chińszczyzny, coraz mniej obiektów, których szukaliśmy a coraz więcej przypadkowych wyborów dokonanych w amoku....Ostani raz widzieliśmy się tuż przed walentynkami, w pięknej odsłonie Ściegi Beauty Love u Jagi Hupało.

ŚCIEGI RĘCZNE powstały po to, by kilka razy w roku umożliwić Wam nabycie czegoś naprawdę specjalnego.
Projektanci czwartej już edycji Ściegów Ręcznych pokażą nowe, niezwykłe i jak zawsze fachowo wykonane: kolczyki, broszki, zabawki, kubki, naszyjniki, opaski, poduszki, torby, sukienki, lampy, spodnie, marynary, szarawary i dadzą na siebie namiary ;)
Dopasują, dobiorą, dostosują do waszych potrzeb i jeszcze się uśmiechną - niemożliwe na sieciówkowym rynku w centrach handlowych.
Dlatego jeśli nie znosisz zakupów w tłoku, lubisz ładne rzeczy, cenisz sobie profesjonalnie zaprojektowane formy, chcesz sprawić radość komuś ważnemu czymś extra, albo po prostu lubisz tego typu imprezy przyjdź 26 marca 2011 o 11:00 na Ściegi i delektuj się
Solec 44 zapewni gry i zabawy dla dobra sprawy...

RAZEM ponad 30 WYSTAWCÓW, nowe miejsce i oczywiście nowe projekty.
Wszystko z dobrą kawą, napojami wyskokowymi, muzyką, słońcem i Waszym wybornym towarzystwem.

ZAPRASZAMY DO KLUBU SOLEC na ul. Solec 44
26 marca w klubie Solec swoje najnowsze kolekcje zaprezentują:

Aga Paul/ Agata Bieleń/ Anna Pięta-licoreese.com/ Ania Żelazowska-Alelale/ Bartosz Malewicz/ Boutique d'Object/ Daria Siwiak-Motiv Art/ dekornik.pl/ deserowa.pl/ Gravika/ Garazshop.com/ Górska & Korewicka/ Halina Różycka/ Jacek Kłosiński-Hyakinth/ Kajka Woźnicka-Spokostudio/ Kibako/ Magda Jaworska/ Magdalena Ziółkowska/ mamapiki/ Marta Skuza & Magda Szyszka/ MissSpark/ Pan tu nie stał/ Piotr Czachor/ Purol Design/ Polar Summer/ Raramodo/ reddotgirl/ Roboty Ręczne.

Zapraszam serdecznie, będzie to pierwsza tego typu impreza w mojej działalnośći szwalniczej :) wobec czego mam lekkiego cykora :)
Na szczęście wspomagać mnie będzie niezawodna Monia :)
Wszystkich zapraszam serdecznie, będzie okazja do spotkania :) pogadania i pooglądania :))

A na koniec, tytułowa wielka toreb ;))

Pozdrawiam porannie i lecę udać się wraz z małżonkiem lekko na północ ;) Czyli - Rzeszów i hurtownie tkanin ;)))

Zuzia

Z łóżka :)

2011-03-12T10:06:00.007+01:00

Korzystając z okazji, że siedzimy sobie z Krystyną w łóżku ( chrypi, kaszle..), mąż się szkoli lawinowo, a chłopaki się zajęli sobą ( no dobra, swoim komputerem) - parę zdjęc zamieszczę :)))

Kurcze, no lubię te kolor :)))

I bonus - Krystyna :)

Miłej soboty i niedzieli i wszystkiego miłego :))

Zuzia

Z ostatnich kilku dni :)

2011-03-11T08:54:00.005+01:00

Dla ożywienia bloga ;)
Zdjęcia kilku prac z ostatnich dni. Musimy się uwijać, bo wybieram się na Ściegi Ręczne które będą 26 marca - a więc niebawem :) No i nie mogę pojechać "goła" ;)))

Jak leci:

Torba już lekko na wiosnę :)

Szara jeszcze jedna :

I portfele :)

Idę wykorzystywać czas :) Bo małżonek medialny niestety jutro wybiera się znów na szkolenie w góry i nie uszyję w związku z tym przez weekend NIC. A na dodatek Krystyna chora - ledwo biedna mówi, to chyba jakiś wirus, bo po kolei każdy z nas tracił głos.

Pozdrowienia najserdeczniejsze :))))
Zu

Czas na podsumowanie :)

2011-03-10T07:57:00.004+01:00

Od kilku tygodni jako ambasadorka DOVE, testowałam produkty tej marki. Był to krem to rąk, balsam do ciała, dezodorant w sprayu i dwie kostki myjące ( te od osadu na lustrze ;))
Od razu na dzień dobry muszę napisać, że najbardziej przypadł mi do gustu krem do rąk. Po prostu rewelacja! Ja na przykład nie lubię, jak krem zostawia na dłoniach taki jakby hmm... film. Taką niby ochronną warstwę, która według mnie w praktyce oznacza klejące ręce i przyklejający się do nich w związku z tym brud ;)) Krem dove szybciutko się wchłania, niczego nie zostawia po sobie, oprócz uczucia nawilżonej skóry - co potwierdził mój mąż, który też go używał, a on zimą ma zawsze duży kłopot z popękaną wręcz skórą na dłoniach ( najprawdopodobniej od mrozu trzaskającego ;))
Nie mogę się tak zachwycić balsamem - bo nie stosowałam go tak często jak kremu - więc pewnie nie widać efektu takiego jak przy kremie - ale na pewno mogę powiedzieć że ładnie pachnie ( krem do rąk niestety jak dla mnie zbyt ciężko) - wchłania się też fajnie :) no i zaraz po użyciu skóra jest fajna :) Ja mam bardzo twardą wodę, więc żeby osiągnąć efekt nawilżonej, gładkiej skóry niestety musiałabym pewnie smarować się co 10 minut ;) co w zimie byłoby dośc uciążliwe ( w sensie rozbierania ;))
Przejdźmy do dezodorantu. Zaskoczył mnie, bo ja nie używam dezodorantów w sprayu. Po pierwsze kojarzą mi się z białymi śladami na ubraniach, po drugie wydawało mi się, że są niewygodne w użyciu, po trzecie na większość mam uczulenie ( objawia się swędzącymi krostkami i muszę się drapać jak goryl ;)) - ten ani nie pozostawia sladów, ani mnie nie uczulił - co więcej, ładnie delikatnie pachnie :) Ale raczej wrócę do dezodorantu w kulce, być może DOVE ale jednak w kulce - bo dla mnie to jakieś wygodniejsze :)
Kostki myjące szybko zniknęły - tu nie mam odniesienia, ponieważ na codzień nie używam kostek. Stawiam na żel, też wydaje mi się wygodniejszy i bardziej estetyczny w użyciu ( mydło się ślizga potem i zostawia ślady :) na mydelniczce czy tam gdzie leży ;)) - ale myślę, że ktoś kto na codzień używa właśnie mydła w kostce będzie zadowolony :)
Posumowując - krem do rąk kupuję przy najbliższej okazji :) A dezodorant kupię DOVE ale w kulce :)

A abstrahując od kampanii - mój mąż używa kremu dove, takiego w okrągłym pudełku, nawilżającego - no i jest zachwycony. Powiedział że mogę o tym wspomnieć ;)))

Dziękuję serdecznie i pozdrawiam,
Zuzia

200 % normy :)

2011-03-08T19:34:00.007+01:00

Siemka siemka, jak to młodzi mówią :)
A podobno z młodymi trzeba trzymać ;)

Oczywiście jak zwykle nie mam czasu, wpis wobec tego jak zwykle będzie bełkocząco chaotyczny - ale będzie ;) Nie wiem, czy blogspot likwiduje nieaktywne blogi ;)?

Więc po pierwsze primo - w zeszłym tygodniu udało się przeprowadzić warsztaty w Lesie Rąk, jak zwykle ciężko mi było wyjechać - ale jak już byłam na miejscu, to byłam najszczęśliwsza na świecie. Znów było kolorowo, głośno, śmiesznie, wesoło i twórczo. Tzn mi się tak wydaje :))) Mam nadzieję, że innym którzy byli też się podobało - a nie tylko mi. To by było trochę glupio jakby tylko mi się podobało ;))))
Tak czy siak, na każdych kolejnych warsztatach pojawia się o ileś procent więcej osób niż na poprzednich - trzon stanowią Ci co "już byli" i "nowi" :) I bardzo bardzo się cieszę, że jest zainteresowanie :) Że ktoś jednak przychodzi i szyje :)) A nawet że przychodzi tak dużo dziewczyn że biedne muszą czekać na wolną maszynę ( chociaż ostatnio było juz 5 ;)) - aha, ciężarne mają pierwszeństwo ;))))))
Smiesznie wyszło, bo jedna z uczestniczek była już niemal na "wylocie" porodowym ( 2 tyg do terminu ;)) i bałyśmy się czy zdąży cokolwiek uszyć ;))) A inna z dziewczyn zaaferowana chyba dośc ;) tą sytuacją całą chciała być miła i pożegnała się z jedną z wychodzących "udanego porodu"! Myśląc, że wychodzi ciężarna ;) a wychodził całkiem kto inny, i się lekko się zdziwił ;) słysząc życzenia udanego porodu ;)))) Więc potem każdego żegnałyśmy życzeniem udanego porodu i było bardzo śmiesznie ;)))
To były naprawdę niesamowite 3 dni, czułam się jak na najfajniejszych wakacjach, nie mogłam przestać opowiadać po powrocie. A czemu było tak fajnie? Dzięki Wam. Dzięki Moni u której zamieszkałam na te 3 dni, razem z Domą, Dzięki Justynie, Agnieszce, Karolinie, Magdzie, Ani, Julii, Oldze, Asi, Zosi, Zosi, Zosi, Żaklinie, Ani, Oli i całej reszcie zamieszanej w moją wyprawę do Warszawy :)
Dziewczyny, dziękuję za ten cudowny czas. Naprawdę było niesamowicie. Sama się sobie dziwię, bo ja nigdy nie byłam otoczona wianuszkiem psiapsiółek i nie spodziewałam się, że kiedyś w życiu będę się tak straszliwie dobrze czuć i bawić w towarzystwie kilku - a nawet kilkunastu dziewczyn :)
Dużo dają mi te kontakty i mam nadzieję, że Wam też. Czuję, że generuje się jakaś niesamowita energia i pozytywy. Jak ktoś czytał Tytusa - to tak chyba działała "optycola" :))))

Ech.. mąż krzyczy że mam iść grać na trąbce, tzn nie ja, tylko z Michałem ;))

Ale zanim pójdę - kilka zdjęć. Dorobiłam się własnych metek :))) Strasznie się cieszę że je mam, noszę sobie kilka przy sobie i oglądam raz na jakiś czas ;)))))

Maszynę narysowałam sobie sama, a całość złożył do kupy mąż Zofii z Lasu Rąk - za co bardzo bardzo serdecznie dziękuję :)

Do wyboru do koloru :)

Aha i jeszcze z ciekawostek ;)
Mój mąż najdroższy się wczoraj ukazał ;) w teleexpresie ;))))
O, tu fota z telewizora ;))))
Proszę zwrócić uwagę na błyszcząco świecącą obrączkę ;))

Pozdrawiam serdecznie :)))

Zu

Ps. Jakbym komuś nie odpisywała - proszę o powtórnego maila, miałam kłopoty z internetem i boję się, że może się okazać, że nie ogarnęłam wszystkiego :)

W odpowiedzi :)

2011-02-25T20:20:00.003+01:00

Zacznę od przeprosin. Za to, że nie odpowiadałam na Wasze pytania zawarte w komentarzach. Już miałam prawie odpisane, niestety Krystyna paluchem wyłączyła komputer i nie potrafiłam tego odzyskać.
Ale już się poprawiam :) i mam nadzieję, że niczego nie zapomnę i nie pominę :)

Zacznę od kremu :)))
A więc się okazało, że w moim cudownym kremie nie ma NIC :) oprócz wody :))) Ale ja chyba właśnie tego potrzebowałam, bo nie zamienię go na żaden inny :)) ( no i 5 zł kosztuje ;)))
Jego skład do hascobase ( niech mnie ktoś poprawi jak się zna, ja tyle zdołałam odczytać ;) i aqua :)) Ale nie wiem jaka - ale jakas ;)))
Szczerze polecam, jeśli ktoś potrzebuje kremu nawilżającego :)

Jeśli chodzi o sąsiada :) - Miałkotek spytała czy to ten od "ja żem nie jechał" :)
Spieszę wyjaśniać :)
Otóż Miałkotek była u nas na Sylwestra - kilka dni przed nim i kilka dni po nim :)
I w czasie tych dni, zdarzył się przedziwny wypadek - otóż inni znajomi, idąc na dół do wsi zauważyli na skarpie niemal spadający samochód. Tzn on był statyczny ;) ale wisiał na włosku. Gdy podeszli bliżej okazało się, że w środku siedzi gość. A właściwie spi. No trochę siedzi trochę spi :)
Zadzwonili do nas po pomoc i mój tato z małżonkiem polecieli ratować. Ciężko było otworzyć drzwi - częśc gawiedzi musiała dla równowagi, żeby sie autko nie stoczyło, stać na kołach ;) A druga częśc wyciągała typa ;) który namiętnie mamrotał "jo żem nie jechał, jo żem nie jechał" ;) I ten od "jo żem nie jechał" to jest syn tego od "zimnioka na byka" :)))))

Takie uroki mieszkania w miejscu, gdzie ludzie "lubią napić". Ja to chętnie bym mu w ryja dała, za to że po pijaku jeździ.. ale chyba nie możemy nic zrobić. "Nasza" droga jest już w świadomości ludzi "stąd" taką drogą, po której można jeździć po pijaku.. bo przecież nie stoją.

W kolejnym numerze Echa Połonin pojawi się historia kolejnego tekstu, który funkcjonuje w naszej rodzinie :) Także przekażę go Wam niebawem :))
A i Miałkotku - jak chcesz, to możesz sobie uszyć taką na krzyż - jakby co daj znać mailem jaki kolor czy cośtam ;))

Gosiek - ja wiem która do Twoja chałupa :) Zawsze do niej wzdycham i ona będzie moja kiedyś, nie Twoja :))))) Chodzi Ci o tą, przy której rosną takie wysokie modrzewie bodajże, prawda :)? W kierunku Rzeszowa, to po lewej stronie :)?

KajuS - Jesteś córką postrachu grupy bieszczadzkiej, prawda :)))? Pozdrawiam Cię serdecznie!

A wszystkim Wam bardzo dziękuję za komentarze, za miłe słowa o torbach i wszystkim :)
Zapraszam, zapraszam jak będziecie w pobliżu! To byłoby chyba bardzo miłe, jakby podjechał ktoś i przedstawił się blogowym nickiem :)

A na koniec, tak sobie pomamroczę. Bo sama się sobie dziwię, że przez ostatnie kilka miesięcy tak często jeżdzę do Warszawy. Właściwie na warsztaty umawiam się z Zofią z Lasu na gorąco, w ferworze szycia i uniesieniu :) Termin zazwyczaj jest odległy i jestem "cwaniara" :) Niestety zawsze im bliżej tego terminu, tym bardziej sie stresuję, boję, panikuję. Denerwuję się jazdą z tobołami, stresuję się tym, żeby to ogarnąć i najbardziej tym, że zostawiam dzieci. Jednak jak już dojeżdzam na miejsce, to cieszę się, że tam jestem i znowu się umawiam :))
Dziękuję wszystkim którzy przychodzą do Lasu, żeby wspólnie szyć :) Zapominam wtedy całkiem o moich obawach. Wręcz chyba się uśmiecham szeroko jak nie mam z kim porozmawiać, bo wszystkie pochylone albo kroją albo szyją :)))

I na koniec, jak to zwykle ;)
Coś, cokolwiek, żeby zadośc tytułowi ;) Próby projektowania na papierze, a nie na bieżąco w trakcie krojenia ;)))
Sukienki z konkretnym przeznaczeniem- dla hostess ;) także mało "fashion" :) no i kulawe, ale to początek :))))

Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za odwiedziny,

Zuzia

U nas na wsi :)

2011-02-20T21:28:00.007+01:00

U nas na wsi pada śnieg i jest ślisko. I przed chwilą tato wpadł do rowu samochodem. I cudem wyjechał. Nie może wręcz się otrząsnąć ze zdziwienia, że wyjechał :)

Poza tym, na wsi często przychodzą goście. Często każdy z innej parafii :) Przychodzą i spotykają się u nas przy stole z tymi z drugiej, a nawet trzeciej i czwartej parafii :) I to jest dla mnie naprawdę niesłychane. Mieszkamy w "dupie świata" ;) jak to ostatnio ktoś ładnie określił ;) nie da się do nas dojechać, a i tak czasem brakuje krzeseł przy stole :))) I uwielbiam jak ktoś przychodzi :) Szczególnie jak mam posprzątane, a jak jeszcze coś do jedzenia to już całkiem. Ale lubię też nawet jak jest syf i pusto w lodówce :) Bo nalewki są w razieco ;) Żeby zamydlić oczy ;)
Więc jak będziecie w okolicy - zapraszam :)

Ostatnio jak wróciłam z pracowni, nie mogłam znaleźć męża z Krystyną. Okazało się, że jest w domu obok - u moich rodziców. Był tam, bo przyszedł sąsiad ( mieszka jakieś 2 km od nas ;)) z żoną. Prawdziwy "Sękol" ( Sękol - mieszkaniec naszej wsi ;)).
Jak weszłam i zobaczyłam pustą flaszką, to spytałam " o mamo, już tyle wypiliście??" a sąsiad, Mietek, odrzekł. "A co to jest. Toż to jak zimniok na byka".
Lubię wtapianie się w tutejszą rzeczywistość. Lubię te rozmowy, zaciąganie gwarą. Ja podobno też zaciągam po podkarpacku :))

Poza tym na wsi nawet poniedziałek czasem jest jak niedziela. Przyjedzie sąsiad koniem i już jest fajnie :)
Dla przykładu takie oto zdjęcia :)
Dwóch z trzech najważniejszych mężczyzn w moim życiu :)
Małżonek i tatuś ;))

No i koń oczywiście ;)
Kiedyś moim marzeniem było mieć konia.. jak mieszkaliśmy w Warszawie ( dawno i nieprawda) to jeździliśmy "na działkę" ;) do Łomianek. Tam wtedy nie dojeżdżał żaden autobus.. Ostatnie 3 kilometry musieliśmy pokonywać pieszo. Teraz na "naszej" działce mieszka podobno Giertych. Jakoś mu nie zazdroszczę ;))
W każdym razie tam niedaleko działki była stadnina. Ech.. jak ja marzyłam żeby do szkoły jeździć na koniu.. Potem marzyłam żeby moje dzieci jeździły do wsi do szkoły konno.. a potem się okazało że jest fajna szkoła muzyczna - niestety w mieście .. Ale kiedyś będziemy mieć konia. Na bank :)) Hucuła. Chociaż nie wiem, czy nam życia starczy. Tyle by się chciało..

I jak zwykle, żeby tytułowi bloga bla bla bla ;)
Kilka zdjęć - jak przynudzam tymi torbami, to dajcie znać ;))

Skórzana, z naturalnej skóry ;)

I taka na przykład kopertówka ;)

I jeszcze coś..
Podobno nie można mieć wszystkiego. Podobno trzeba rezygnować z czegoś dla czegoś.
A ja bym tak bardzo chciała mieć "wszystko".
Chciałabym się rozwijać "zawodowo", a jednocześnie mieć fajny, zadbany dom i dzieci i rodzinę. Chciałabym łazić i w gumofilcach i w szpilkach..

Z coraz bardziej białego,

Zuzia

Warsztaty w Lesie :)

2011-02-19T09:45:00.004+01:00

Drogie Szwaczki :)
Po raz trzeci będzie okazja spotkać się w Lesie Rąk, przy maszynie do szycia.
Poniżej wklejam info od Zofii z Lasu.
Dodatkowo ode mnie propozycja - możemy jeszcze włączyć kopertówki, cena około 100-120zł - w zależności od wielkości. Dajcie znać jakby co. I jeszcze mogę zaproponować "aplikacje", czyli ozdabianie gotowych już rzeczy czy na przykład t-shirtów. Też dajcie znać jakbyco :)
Aha i jeszcze coś, jesteśmy skłonne przeciągnąć czas warsztatów do późnego wieczora :) W razie co, do oporu, według potrzeb :) Tylko dajcie znać, czy godziny późniejsze niż 19 są dla Was atrakcyjne :))

A i jeszcze abstrahując, wkleiłam tekst, który napisał mój tato dla pisma ratowników GOPR, o miejscu w którym mieszkamy. Jest na samym dole. Nieobiektywnie powiem, że bardzo lubię czytać to co pisze mój tato ;) może Wam też się spodoba :)

Uwaga informacje :)
informacji
JUŻ NIEDŁUGO!! niecierpliwie wyczekiwane... LEŚNE SZYCIE NA GORRRĄCO part 3 czyli ZNÓW szyjemy z Zuzią Górską :) www.szyciejestpiekne.blogspot.com

a co tym razem szyjemy?

---- PORTFEL - zasada zaprojektuj i uszyj - czas realizacji około 2 godzin cena 95zł, uczymy się wszywać zamek, robić kieszonki i zszywać wszystko do kupy, żeby wyglądało jak w projekcie...
...
---- TORBA - czas realizacji około 1,5 - 2 godzin, koszt 150 zł - szyjemy modną torbę hobo.

---- KAPCIE - czas realizacji około 45 min, koszt 54 ZŁ

Wszystkich zainteresowanych Zuzia prosi o wcześniejszy kontakt celem wybrania stylistyki materiałów!

"Miini warsztaty” podstaw szycia, dla mało & srednio zaawansowanych - dla każdego ! A co to takiego?
Zuza Górska autorka legendarnego szyciowego bloga http://www.szyciejestpiekne.blogspot.com/ przyjezdza do Warszawy z górskich ostępów specjalnie po to, by magicznym sposobem ;) nauczyć nas podstaw szycia – indywidualnie bądź grupowo!

Cena zawiera:
Materiały – najlepiej wybrac stylistykę PRZED :) ;) choć Zuza materiałów do wyboru MA MOC!!
Uszycie – samodzielne /pod zuzowym bacznym okiem/ lub przez mistrza maszyny Zuzannne – ... NO WŁAŚNIE..CHMM/. CO WYBIERASZ?! NA GORĄCO!
Kawa, herbata, ciacho i swietna atmosfera :) jak to w Lesie Rąk…
Zapraszamyyyy

NALEŻY ZAPISAĆ SIE MAILOWO, NAJLEPIEJ SYMBOLICZNIE ZALICZKOWAC I MIEJSCE SOBIE ZABOOKOWAĆ NA 100% - NA GODZINĘ OKRESLONA!
ZAPRASZAMY!!
..a ze szczegółami CO I Z JAKIEGO MATERIAŁU SZYJEMY - do Zuzy, do Zuzy.... :)

zofia@lrlr.pl tel. 501248765

http://www.facebook.com/event.php?eid=189183794446930

Pozdrawiam serdecznie i zapraszam :) Obiecuję, że będzie "fajnie" ;))))
Zu

O tym i owym :)

2011-02-18T07:59:00.006+01:00

Czas biegnie nieubłaganie.
Chyba już zresztą przestanę się tym przejmować, walczyć z tym, a zacznę przyjmować to tak, po prostu, bez "rozkminiania" jak to mówią.
Kilka dni temu miałam urodziny - z ciekawości przeczytałam co pisałam rok temu w urodziny :) o tu i w sumie chyba mogłabym napisać dokładnie to samo. Rok temu pisałam, że w wieku 27 lat mam wszystko o czym marzyłam - dziś mogę napisać, że wieku 28 lat mam więcej niż to o czym marzyłam :)
To wszystko dzieje się tak szybko, tak łatwo, że zaczynam się zastanawiać, czy to nie jakaś "podpucha". Przecież to niemożliwe.. żeby tak wszystko samo.. A może jednak nie samo? Ech.. może po prostu bardzo doceniam? Oby, oby to nie była podpucha :))

Co prawda właśnie wszyscy prawie leżymy w łózkach zmożeni chorobą jakąś ( Wawa - brat - rzyga, Michał - syn - ma powiększone węzły chłonne i nie może ruszać głową, ja straciłam głos i coś mi się w biodro stało i ledwo staję na nogę - tą pod tym bolącym biodrem ;)) poza tym mamy obozowiczów ( www.wakacjewpiekle.blogspot.com) więc szanownego małżonka nie ma całymi dniami, a moja Ela krawcowa natenczas ;) zmieniła się w kucharkę.. więc pracownia właściwie stanęła ( choć obie miałyśmy nadzieję, że jednak jakoś podołamy)..
Ale i tak jest fajnie, taka fajna komuna :) Moi rodzice, my, Ela i jeszcze mój kuzyn Przemek z Wrocławia, który nam pomaga przy obozowiczach :) No taka fajna komuna :)
A i wiecie co? W pracowni zagnieździł nam się lokator - niejaka Monia :) która robi rekonesans w Krośnie, bo chce się tu przenieść z Warszawy - i będzie raz w tygodniu pomieszkiwac w pracowni, żeby sprawdzić rynek ;) Więc już całkiem jest komunistycznie ;)

O mamo, właśnie Krystyna stoi nade mną z dwoma kawałami pizzy w rękach.. chyba czas się nią zająć ;)))

No w każdym razie oczywiście dużo się dzieje, cały czas wszystko mocno do przodu, kolorowo, wesoło.. takie wszystko "fajne". Ja wiem, że to niezbyt mądre słowo ale tak własnie jest. Fajnie :)

A do tego w zeszłym tygodniu byłam w stolicy, na zaproszenie firmy DOVE, której jestem ( uwaga szumnie ;)!) ambasadorką.
Razem z dwiema innymi blogerkami spędziłyśmy bardzo "fajny" :) dzień - zabiegi w "SPA" Bodyclinic a potem pyszny obiad z całą ekpią organizującą ten wypad - no naprawdę fajnie :)
Co prawda miałam wrazenie, że się swiecę po tych wszystkich maskach, kremach itd jak psu oczy - ale jakie to miało znaczenie :)
A i dowiedziałam się, że mam bardzo dobrą cerę ;) choć jakoś tego nie zauważam na codzień ;))
Właściwie używam jednego kremu, robionego w aptece - taniego :)
No i teraz z przymusu ;) używam jeszcze balsamu do ciała DOVE - w mojej opinii jest fajny :) tzn nie zaskoczył mnie niczym, ale też nie widzę wad :) Ładnie delikatnie pachnie, szybko się wchłania :) Jak ktoś lubi się smarować, to będzie zadowolony :)
A, używam też kostek - mydełek- tych co nie zostawiają smug na lustrze ( jakby ktoś chciał myć lustra mydłem - to chyba tym najlepiej ;)) - jedna jest taka z peelingiem - i ta mi się podoba :) bo się za jednym zamachem załatwia mycie i peeling :)))))
O takie zdjęcia mam :)

No i jak zwykle na koniec, żeby tytułowi bloga zadość się stała :)
Takie kilka uszytych ostatnio :) Choć jak się pewnie domyślacie, w ostatnim czasie uszytych zostało dużo więcej i mam nadzieję, że niebawem będę się mogła pochwalić przed Wami czymś zupełnie innym :))

Z serdecznymi pozdrowieniami, z coraz bardziej białej podkarpackiej,

Zu :)

I jeszcze PS :
Dlaczego kawa pita w różnych kubkach różnie smakuje :) I najlepiej w ulubionym? :)

Wieści z Lasu. Lasu Rąk :)))

2011-02-09T13:53:00.004+01:00

Uwaga uwaga :)
Zobaczcie co się będzie działo w Lesie Rąk, z którym mam niezwykłą przyjemność współpracować :))))
Ja niestety jak zwykle NIE MOGĘ - bo w niedzielę zaczynamy obóz narciarski - także niestety.. nie dla psa kiełbasa itd ;))))
Ale może ktoś z Was się skusi :)
Polecam, warto się wybrać chociażby w celu osobistego poznania Zofii - szefowej Lasu :))

PROGRAM ART&DANCE

… i w sobo i niedziello od 12:00 do 19:00 SZLACHETNE TARGOWISKO REKODZIELNICZE!! PRAWIE 80-ciu wystawców z całej Polski! :)

..a poza tym...

sobota 12 lutego 2011

godz. 14:00 MALARSKA DEKORACJA WNĘTRZ – pokaz rękodzielniczy Luizy Poreda
godz. 15.00 SPEKTAKL OD KUCHNI - będziecie mogli podpatrzeć pracę nad
spektaklem tańca współczesnego w choreografii Karoliny Kroczak
godz.16.00 – OTWARTA LEKCJA TAŃCA LATINO i charyzmatyczny Tomek Barański -finalista programu You Can Dance i uczestnik Tańca z Gwiazdami
godz.17.00 - OTWARTA LEKCJA TAŃCA RAGGA i zawsze uśmiechnięta Kasia Wysocka - nauczyciel tańca Egurrola Dance Studio
godz.18.00 - OTWARTA LEKCJA TAŃCA BROADWAY JAZZ i Jacek Wazelin - choreograf programu You Can Dance

LOSOWANIA NAGRÓD WŚRÓD KLIENTÓW: GODZ. 15:00 i 18:30

każdy zakup = szansa na wygraną!

ALL TIME – wyśmienita oprawa DJ’ska J zagra Qe Sabroso !

niedziela 13 lutego 2011

godz.14:00 MAGICZNA BIŻUTERIA RECYCLINGOWA czyli „coś z szuflady” rękodzielniczy pokaz biżuteryjny Heleny Matuszewskiej

godz. 15:00 KORONKOWE WARIACJE PLASTYCZNE pokaz plastyczny Eli Hołoweńko
godz. 16.00 - OTWARTA LEKCJA TAŃCA HIP HOP - Kasia Wysocka- nauczyciel tańca Egurrola Dance Studio
godz. 17.00 - OTWARTA LEKCJA TAŃCA JAZZ - Jacek Wazelin- choreograf programu You Can
Dance
LOSOWANIA NAGRÓD WŚRÓD KLIENTÓW: GODZ. 15:00 i 18:30

każdy zakup = szansa na wygraną!

LOSOWANIE NAGRÓD W „LOTERII WIZYRÓWKOWEJ” NIEDZIELA GODZ. 19:00

ALL TIME – wyśmienita oprawa DJ’ska J zagra Qe Sabroso !

… a procz powyższego… będą niespodzianki!

OCZYWIŚCIE – WSTĘP WOLNY J

A ja tymczasem zmykam :)
Odezwę się niebawem bo dziś jadę do SPA w ramach kampanii Dove ;)

Pozdrawiam gorąco,
Zuzia

Dlaczego nie?

2011-02-06T08:07:00.004+01:00

Prosto spod kołdry :) Póki Krystyna nie wywalczy zejścia na dół napiszę parę słów :)

Zacznę od tego, że zostałam (uwaga szumna nazwa) ambasadorką Dove. Reklamę widzicie ;) nie da sie nie. Dostałam do testowania zestaw - dwie kostki ( te od lustra i smug), dezodorant w szpraju ;) balsam do ciała i krem do rąk.
O kremie pisałam trochę tutaj - ale po powrocie krem musi sobie poradzić chyba w jeszcze gorszych warunkach :) mianowicie zauważyłam ( może Wy też:)) że po całodniowym szyciu, szczególnie z niektórych rodzajów tkanin, dłonie są tragiczne. Suche, szorstkie, no, nie wspominając o paznokciach ;)) kto szyje ten wie o co cho :)) I powiem Wam, że krem nadal się sprawdza :)) Eli też się podoba. Stwierdziła, że szybko się wchłania, ale podziela mój pogląd, że zapach przyciężkawy :)

Co do balsamu, to narazie ciężko ocenić, bo dopiero zaczęłam go używać :))
Za to dezodorant - naprawdę fajny! Nigdy nie używałam dezodorantów w sprayu, właściwie to używam jednego sprawdzonego od lat - w kulce. Od niektórych mam uczulenie, więc tu się trochę bałam - ale nie mam :)) A pachnie ładnie, tak mydlano - czystością ? :) i bardzo długo :) Pozytywne zaskoczenie, po pierwszym wrażeniu - ło mamo, w sprayu dezodorant...

O kostkach napiszę następnym razem :)) Bo Krystyna coś mówi o jajach ( trzeba iśc jajecznice robić ;))
A jestem sama bo szanowny Małżonek wspina się gdzieś po lodospadach w Tatrach :/

A w ogóle to zapomniałam wspomnieć :) że Małżonek z Tatą moim zorganizowali wystawę - możecie o niej przeczytać TUTAJ - i wiecie co, tam większość nart jest naszych, ale leżały gdzieś w garażu - a teraz, Bartek powiedział, że takie wyczyszczone i w ogóle, nie mogą wrocić do garażu.. wiecie co to oznacza???

A przechodząc do tematu posta - dlaczego nie? Chciałam wytłumaczyć się, czy może bardziej sytuację :)

Otóż dostaję dużo maili codziennie. Częśc to zamówienia, częśc sprawy zupełnie poza, a częśc to prośby od Was o wykroje, tutoriale, formy itd.
Po pierwsze nie jestem w stanie na każdy odpisać, szczególnie, że zdarzają się mocno roszczeniowe - typu: "Oglądam Pani bloga, proszę mi wysłać wykrój ", a po drugie - w przypadku chociażby torby hobo - o którą jest mnóstwo pytań - słuchajcie, to jest mój autorski projekt, na którym bądź co bądź zarabiam. W związku z tym, nie mogę się nim tak po prostu dzielić.. Coca-cola też nie zdradza swojego przepisu :)
Wiecie, że po publikacji filmiku "jak uszyć kapcie" w kilku galeriach się pojawiły?
Wiadomo, nie mam monopolu na kapeć - ale chodzi o sam fakt.
Chętni dzielę się sposobami na warsztatach - na żywo, zresztą kto był ten wie :) A poza tym ten brak czasu..

Szczególnie, że urodziło się kilka nowych projektów - niektóre dość konkretne - mam nadzieję, że czas pozwoli na realizację :))) Ale naprawdę, powiem Wam, że machina ruszyła i aż się boję... szczególnie, że za tydzień, na dwa tygodnie musimy zamknąć pracownię bo mamy ferie - tzn nie my ;) tylko mamy obóz, tzn prowadzimy obóz :) narciarski.. ech....

Na koniec zdjęcie - Bartek przyprowadził Krysię do pracowni, a ona zasnęła mi na rękach..a potem spała jeszze dwie godziny, przy stukocie maszyn :))))

Pozdrawiam najserdeczniej z deszczowego południowego!

Zu

Weranda, swetry, kopertówki - nuuda :))))

2011-02-02T08:39:00.019+01:00

A więc, jestem z powrotem, na naszej polskiej :)
Szczerze mówiąc, to nie mogłam się doczekać powrotu do pracowni:)
Ela podobno też tęskniła za mną ;))

Nie mogłam się też doczekać żeby zobaczyć zdjęcia w Werandzie Country :)
Fajnie się ogląda tak dobrze znane obrazki w takim ładnym wydaniu :)
Autorem zdjęć jest Rafał Lipski - a tekst napisała Asia Włodarska - stąd :)
Dziękuję i Asi i Rafałowi - to cudna pamiątka i duża satysfakcja :))
No i dziękuję Asi z GreenCanoe że nas im podpowiedziała :)))

Kilka zrobionych telefonem gazecie ;) w złym świetle - a i tak mi się podobają :))))
Jestem zaskoczona że jest tych zdjęc tak dużo :) tyle stron :) Ech :) Fajnie :))

No a wracając do rzeczywistości ;) a właściwie - przecież to jest rzeczywistość ;))

Swetry :) dla Folk Galerii Kapela - motyw folkowy w golfie ;)) a krój taki jak ostatnio:

I ciemny :)

A i jeszcze taki szarak jaśniejszy :) I torba hobo nuuda ;)

A ze spraw domowych - Krystyna była wczoraj z tatą na chwilę w przedszkolu :) I uwaga - z płaczem ją musiał stamtąd wyjąć :)) Wiadomo, że cwaniaczek z niej, bo tatuś BYŁ.
Dziś znowu pójdą, bo Krystyna była zachwycona - a jakby nie patrzeć, towarzystwa na naszej górce ma mało. I tak bawi się samochodami i robi pompki na podłodze ;) po obserwacjach starszego brata ;))

A tu Krystyna na alpejskim pontonie :)

I na grzbiecie u tatusia :)

Pozdrawiam serdecznie ze słonecznego Krosna :))))

Zuzia

Pozdrowienia stąd :))

2011-01-26T17:45:00.006+01:00

Kochani :)
Od kilku dni jesteśmy w Tyrolu :) i cieszymy się bliskością gór i swoją własną nawzajemną :))
Niestety dwa dni wypadły Michałowi i Krystynie, bo złapali jakiś katar, gorączkę i ogólne osłabienie. Na szczęście nasze dzieci szybko zdrowieją i dziś znów całą komuną byliśmy w górach :)
Ja jestem z każdym zjazdem coraz bardziej zachwycona telemarkiem i cieszę się, że zaczęłam tak jeździć :), że to odkryłam – dzięki tato ;) i Seba -ojcze bieszczadzkiego telemarku ;))
Czasem ludzie śmiesznie reagują jak widzą nas jeżdżących z wolną piętą – a to, że nam się wiązania zepsuły, a to że to wiązania na magnesy i takie tam ciekawe spostrzeżenia :))
Aha, wzięłam ze sobą krem DOVE do rąk, który mam przyjemnośc sprawdzać na sobie – i testuję go w warunkach ekstremalnych :))
Moje wiązania nie mają ski stoperów, wobec czego za każdym razem muszę przypinać narty karabinkami do butów – żeby w razie gleby mi nie pouciekały :)) No i niestety w rękawiczkach tego się nie da zrobić ;) szczególnie w modelu „goryle łapy” ;)
Więc dłonie moje narażam na zimno, mróz wiatr i takie tam – ale krem dove radzi sobie :) Naprawdę super:) Zero popękanej skóry no i ogólnie bez suchości ) Tak, że pierwsze testy wypadają pozytywnie :) Jak dla mnie zapach trochę przyciężkawy, ale może to moje subiektywne – a poza tym szybko znika :) a krem działa :)

Aha, internet mam wydzielony ;) więc jakbym komus nie odpisywała, to odpiszę jak wrócę :) W razie czego proszę o powtórną wiadomośc, bo mam jakieś problemy i telefon sciąga mi tylko poszczególne wiadomości – a w restauracji na górze właśnie nim łapię sieć :)
Z narciarskimi pozdrowieniami,
Zu i reszta Górskich :))

Jak było :)?

2011-01-21T11:42:00.006+01:00

Znowu szalony tydzień. W poniedziałek wieczorem znowu znalazłam się w Warszawie :) Dziwne? No właśnie, bardzo dziwne :)
Oczywiście pierwszy wieczór to była walka żeby zasnąć, żeby nie tęsknić za domem i nie mieć wyrzutów sumienia. Wspierała mnie w tym koleżanka Monia, która na wieść o moich rozterkach powiedziała " przecież nie wyjeżdzałaś już miesiąc, co Ty - porąbało Cię ?" Z tym, że ona nie użyła słowa porąbało ;))) Czasami dobrze pogadać z kims, kto doprowadza do pionu :))

Za to rano już nowa energia i radość, pomimo, że w Warszawie, którą chyba nieco już oswoiłam :) A poza tym, w takim towarzystwie, to naprawdę :) Nawet i Warszawa może być :)
Zanim dotarłyśmy do Lasu, zaliczyłyśmy kilka sklepów z tkaninami, co poskutkowało lekkim spóźnieniem i dobrze że Zofia z Lasu mnie nie zabiła, a Jola cierpliwie poczekała :)) DZIĘ KU JE MY :))

We wtorek wieczorem w składzie : Ja, Monia, Justa ( taka znana, z tv :))) Aga i Aga ruszyłyśmy się nażreć :) i na koncert Huberta Zemlera - znam go z czasów Szkoły muzycznej - taki powrót do przeszłości na chwilę.

Ekipę stanowiłyśmy zacną - wydaje mi się, że każda z nieco innej parafii a jednak tak nam fajnie razem :)) i poznałysmy sie dzięki maszynie do szycia :))))

Kolejny dzien w Lesie to szał torbowy, dziewczyny szyły jak szalone, wyobraźcie sobie że niektóre pierszy raz dotykały maszyny, a uszyły :))) I to jak równiutko!!! Naprawdę było super :))
Wieczorem już tylko nerwówka przed powrotem - zawsze się stresuję jazdą tym cholernym busem, bo mam chorobę lokomocyjną, a niektórzy kierowcy postawili sobie za cel niepozwalanie siadania na przednich fotelach. Ale to temat na osobnego posta ;)))))

Uwaga, kilka zdjęc :))

Dziękuję dziewczynom które pomogły organizacyjnie, tym które przyszły i szyły i sprawiły mi tym wielką radość i satysfkację ( mam nadzieję, że sobie też :))) no i Zofii z Lasu - bez niej wiadomo, nic by nie było :)))
Aha i z tego miejsca, obiecuję, że na początku marca będą kolejne warsztaty - w razie co, proszę o sygnały, co chciałybyście szyć :)) - a obiecuję też, ze przyjadę nie na 2 tylko na 3 dni, żeby mieć chwilę na udzielenie się towarzysko - Zofio obiecuję!!! i na spokojniejsze ogarnięcie tego wszystkiego :))

Aha, za kilka godzin jedziemy na narty na tydzień :)) Juhuuuuuu :)))))

Ale jeszcze wczesniej lece do Eli do pracowni, bo ona to mnie już chyba całkiem udusi :)))

Zu

O modzie i urodzie :)

2011-01-16T22:31:00.013+01:00

Jak zapewne zauwazyliście ( nie da się nie) na blogu pojawiło się "Dove", cóż, dałam się skusić i będę testować. Zobaczymy co z tego wyniknie. Jak zwykle obiecuję mówić prawdę i tylko prawdę ( nie góralską ;)))
Dla mnie właściwie wiele kosmetyków mogłoby nie istnieć. Uużywam tylko tych najbardziej koniecznych ;) bo nie mam czasu :))) Normalnie jak sobie pomyślę, że codziennie wieczorem musiałabym na przykład zmywać tusz z rzęs.. brrrr :)) Jakoś nie potrafię :)) I kończy się łzawieniem i czarnymi smugami jak u tego no.. Jokera?
Ale oczywiście bardzo lubię różne pachnidełka, buteleczki, kremiki :) i ogólnie lubię, jak mi się wydaje, że ładnie wyglądam. Bo to chyba pojęcie względne. Często jest tak, że ja zachwycona jakimś pomysłem - na przykład opaską na włosach, lecę do męża pokazać sie "popatrz popatrz jak fajnie wymyśliłam" a on do mnie " weź to "zdejm" ;) bo jakoś głupio wyglądasz" :)) I czasem jest tak, że nie robię nic, a czuję się doskonale, a czasem niestety tak, że stoję przed lustrem, cuduję, czeszę przebieram się i ni hu hu. Wydaje mi się że dramat. Na pewno jest to związane z ogólnym samopoczuciem - i jak jest dobre to nic tego nie zepsuje :) a jak złe.. to rozczochrane włosy potrafią wyprowadzić z równowagi.
A często są rozczochrane, bo niestety mamy okropnie twardą wodę. Także wszyscy mamy przesuszoną skórę i włosy, a no i popękaną skórę na dłoniach.. Nie mówiąc o zakamienionych sprzętach, czajnikach i niedopranych ubraniach.. Zobaczymy czy na to pierwsze zaradzą kosmetyki Dove :) I będę mieć skórę gładką jak puppa archaniooła ;))
Wiecie co, ja chyba jakieś głupoty piszę :)
Ale to z radości, bo uszyłyśmy z Elą kolejne dwa swetry i 4 sznury/girlandy z trójkącikaim, które będą służyły Iwonie w sesjach dziecięcych :)
Aha, no i jutro jadę do Warszawy znowu - z lasu wiejskiego do Lasu miejskiego ;))
Jakby ktoś chciał pogadać, to niech wpada na Hożą 41 :)) I już się aż tak bardzo nie boję tam jechać, jak za pierwszym razem :)) Michał ma ferie, Krystyna grzeczna ostatnio - jakoś dadzą radę :))

Dobra pokazuje swetry, bo mi się okropnie podobają :))

Pierwszy - kremowy, z koronkowym golfem :)

I drugi - szarości (uwielbiam !) i natural :) w golfie :))

No powiedzcie, ładne?

I kolorowe trójkąciki :)

I druga wersja - EKO :)

Dobranoc Kochani, idę na górę, a na górze rozrabia z tatą Krystyna, która się właśnie obudziła i uznała, że to dobra pora na zabawę :)

Ściskam mocno z południa,

Zu

Ps. dzięki za te wszystkie nazwiska pod poprzednim postem :) Jak będe mieć zły humor, to sobie będe czytać, bo rozśmieszają mnie do łez :)))

Jeszcze trochę nart i szycia :)

2011-01-15T00:48:00.005+01:00

Uwaga uwaga, komunikat - PROŚBA o smsy:
Nabrałam śmiałości bo po pierwsze primo - dochód z nich będzie przeznaczony na cele charytatywne - więc, dwie pieczenie na jednym itd :)
A po drugie primo- tak sobie pomyślałam, że codziennie zagląda tu kila tysięcy osób - i to dobra okazja żeby tak po prostu "po znajomości" mnie wesprzeć w tym głosowaniu :))
Tak więc jakbyco to sms o treści H00621 ( H zero zero 621) na numer 7122 :)) tylko 1, 23 :)) O rany, poczułam się jak w jakiejś telegrze :))))

Co prawda oczy mi się zamykają, ale musiałam :) Zamieszczam zdjęcia z zawodów telemarkowych :) Ależ było super, pomimo tego że lał deszcz. Serio - LAŁO. Z gogli mi kapało i ze wszystkiego w ogóle kapało :))
Uwaga uwaga:
Tak się cięło ( cieno po naszemu ;)))

No i właśnie.. gdzie jest zima, gdzie jest śnieg?
Pod domem mamy błoto po pachy..
A ja jestem okropnie śpiąca.. ale jeszcze podzielę się z Wami dzisiejszymi wyrobami :)) Szyjemy na pełnych obrotach a i tak się nie wyrabiamy.. to chyba ze mną jest coś nie tak, że nie ogarniam :) A Ela biedna się demoralizuje przy mnie :))) I przestaje używać centymetra ;)))))
Szyjemy takie fajne girlandki też i swetry i w ogóle różne fajne..
A jutro jedziemy w gości w beskidzką głuszę :) W piękne miejsce, niedaleko braliśmy ślub.. :) Cieszę się, spotkamy się z dawno niewidzanymi znajomymi - aż się boję, bo nie miałam ostatnio w ogóle czasu.. i przyjaciółka Magda zapowiedziała, że mnie udusi, czy że mi głowę odkręci jak zarówkę ;) czy coś w tym guście w każdym razie :))
Dobra, koniec i kropla jak to niektórzy mawiają :)

Do bra noc ;)

Zu

Ps. Czy macie jakieś ciekawe wspomnienia związane z dziwnymi, ciekawymi nazwiskami? Bo wiecie, na przykład w przedszkolu moje "panie wychowawczynie" nazywały się - jedna Gorzała a druga Kieliszek.. :)) i tak się zastanawiam czy to nie wpłynęło negatywnie na moją psychę ;)))))

Jeszcze znowu coś :) Warsztaty :)

2011-01-13T12:00:00.005+01:00

Żeby nie było nudno i bez zdjęć - to na początek - torba hobo rozmiar M :) i portfelos :)

A teraz - uwaga uwaga,

Zamieszczam info ze strony Lasu Rąk :)

niecierpliwie wyczekiwane... LEŚNE SZYCIE NA GORRRĄCO part 2 czyli ZNÓW szyjemy z Zuzią Górską :) www.szyciejestpiekne.blogspot.com

a co tym razem szyjemy?

---- PORTFEL - zasada zaprojektuj i uszyj - czas realizacji około 2 godzin cena 95zł, uczymy się wszywać zamek, robić kieszonki i zszywać wszystko do kupy, żeby wyglądało jak w projekcie...

---- TORBA - czas realizacji około 1,5 - 2 godzin, koszt 150 zł - szyjemy modną torbę hobo.

---- KAPCIE - czas realizacji około 45 min, koszt 54 ZŁ

Wszystkich zainteresowanych Zuzia prosi o wcześniejszy kontakt celem wybrania stylistyki materiałów!

"Miini warsztaty” podstaw szycia, dla mało & srednio zaawansowanych - dla każdego ! A co to takiego?
Zuza Górska autorka legendarnego szyciowego bloga http://www.szyciejestpiekne.blogspot.com/ przyjezdza do Warszawy z górskich ostępów specjalnie po to, by magicznym sposobem ;) nauczyć nas podstaw szycia – indywidualnie bądź grupowo!

Cena zawiera:
Materiały – najlepiej wybrac stylistykę PRZED :) ;) choć Zuza materiałów do wyboru MA MOC!!
Uszycie – samodzielne /pod zuzowym bacznym okiem/ lub przez mistrza maszyny Zuzannne – ... NO WŁAŚNIE..CHMM/. CO WYBIERASZ?! NA GORĄCO!
Kawa, herbata, ciacho i swietna atmosfera :) jak to w Lesie Rąk…
Zapraszamyyyy

NALEŻY ZAPISAĆ SIE MAILOWO, NAJLEPIEJ SYMBOLICZNIE ZALICZKOWAC I MIEJSCE SOBIE ZABOOKOWAĆ NA 100% - NA GODZINĘ OKRESLONA!
ZAPRASZAMY!!

zofia@lrlr.pl tel. 501248765

A ja zapraszam z tego miejsca ;) wszystkich zainteresowanych szyciem do Lasu, choćby na chwilę, na pogaduchy :)

Aha, i jeszcze raz proszę o smsy na mojego bloga, bo wiecie, dochód z nich jest przeznaczony na cele charytatywne, więc :)) szczytnie :))

Bardzo bardzo dziękuję :)

Ps. Dziękuję za wszystkie komentarze pod poprzednim postem :) Bardzo się cieszę, że podobają Wam się te cudaki :)
A i proszę, dziewczyny które o coś w komentarzach pytały - proszę o maile, bo coś mi się schrzaniło i jak jeszcze raz miałabym pisać i by mi znów zeżarło to chyba oszaleję :))

Kilka nowych z Pracowni i prośba o..smsa? Bezsensu ;)

2011-01-12T11:35:00.000+01:00

Kochani Drodzy :)
Na szybko ( na jednej nodze jak to Ktoś ostatnio pisał) zamieszczam kilka zdjęć najnowszych prac "z Pracowni" :))
A , no i jak słusznie Mordka zauważyła, od dziś można głosować na mojego bloga, zgłoszonego do konkursu Blog Roku. Trzeba wysłać smsa za 1,23 - no i trochę głupio o to prosić :/ Ale jak Wam się podoba i lubicie wysyłać smsy, to ja poproszę :) Chociaż szanse marne i w sumie to nie wiem czy to dobry pomysł był.
TUTAJ jest link jakbyco ;) A tu to co w linku ;)
" Ten blog bierze udział w konkursie Blog Roku 2010 w kategorii Moje zainteresowania i pasje (blogi tematyczne)
Jeśli chcesz oddać na niego głos, wyślij SMS o treści H00621 na numer 7122. Koszt SMS, to 1,23 zł brutto" Dziękuję bardzo :))

No i uwaga :
Sweter - oversized, ale z wąskimi rękawami i dopasowany dośc "dołem" co sprawia, że ładnie się w nim wygląda :) W sensie figury :) ( chyba).

Golf ma dość sztywny - można go postawić sobie po uszy :) Ja bardzo lubię takie :)

I torby hobo - jednak w nowych kolorach, wzorach i z zamkami suwakami i długimi paskami do przewieszenia na skos - coby mieć ręce wolne wrazieco ;))

Różowa - "retro glamour" :)

I kolejna - ta z kolei bardziej EKO :)

I jeszcze taki portfelik skromny - eko folk :)

Ciekawa jestem Waszych opinii :) Ja jestem zadowolona z efektu hobo z zamkiem - w sensie że też się ładnie układają, a obawiałam się trochę :)

Aha i jeszcze w sprawie Warsztatów w Lesie - Zofia z Lasu obiecała że dziś już będzie info na stronie :))

Pozdrowienia serdeczne i dzięki ogromne :))

Zu

Dużo różnych spraw :)

2011-01-10T14:59:00.008+01:00

Ostatni tydzień znów obfitował w ciekawe i niecodzinne wydarzenia - a mianowicie byliśmy z całą rodziną na X Polskim Spotkaniu Telemarkowym. Cóż, większości z Was, telemark pewnie kojarzy się z Małyszem. Mnie też do niedawna tak się kojarzył :)
Jednak, przeczytajcie, jak opisany jest telemark na www.telemark.pl

"Telemark to dobra nowina o narciarstwie. Radosna wieść o tym, że znów można jeździć w przyklękach, cieszyć się każdym wykonanym skrętem i skokiem. To powrót do piękna i finezji, ale jednocześnie krok naprzód w kierunku narciarstwa uniwersalnego i wszechstronnego. Zapomnieliśmy bowiem, że narty mogą dawać jednakową swobodę w chodzeniu, zjeździe i skakaniu. Daliśmy sobie wmówić, że musimy poświęcać jeden element, żeby lepiej uprawiać inny. Zapomnieliśmy o telemarku! Nadszedł czas, żeby przekonać się, że wolna pięta może całkowicie zmienić nasze wyobrażenia o tym, czym są narty i do czego mogą służyć."

Tak więc ostatni weekend spędziliśmy w Krynicy, w gronie innych miłośników tego sposobu jazdy. Nogi boleli ( jak to mówią), ale warto było :) Jak tylko będę mieć jakieś foty z tego wydarzenia do oczywiście podzielę się z Wami :) Bo naprawdę było super. Była z nami Aga - z tego bloga :)) a poznanie jej jest kolejnym pozytywem wynikającym z szyciejestpiekne.blogspot.com ;))

Oprócz tego oczywiście dużo szyłyśmy, jednak zdjęcia zamieszczę pewnie dopiero jutro wieczorem :))

A teraz chciałabym Wam zaproponować spotkanie warsztatowe w Lesie Rąk - w przyszłym tygodniu 18 i 19 stycznia. Będziemy szyć portfele - chciałabym, żeby każdy "kursant" zaprojektował sobie własny portfel, a ja pomogę w uszyciu go według tego projektu. Nauczymy się wszywać zamek i takie tam :)
Dajcie znać czy jest ktoś chętny. Oficjalne info niebawem pojawi się na stronie Lasu Rąk - jednak ja już chciałam tak trochę dać znać, bo jest jeszcze jedna opcja, że jakby któraś z Was chciała, to możemy uszyć też torbę. Ale musiałabym wiedzieć wcześniej i wcześniej musiałaby wiedzieć z jakich materiałów :)
Aha, no i oczywiście jest to dobra okazja żeby się spotkać :) więc zapraszam wszystkich zainteresowanych szyciem przynajmniej na chwilę, pogadać :))
Aga stąd proszona o przybycie na cały dzień :)) Postaram się zrekompensować ostatnią akcję ;)))))

Pozdrawiam serdecznie i w razie czego czekam na info :)

Zu

Ps. No i żeby nie było bez zdjęc, to kilka ostatnich " z Pracowni" :

Podziękowania :)

2011-01-02T19:00:00.000+01:00

Dziś będę dziękować :)
Po pierwsze dziękuję za wszystkie życzenia świąteczno noworoczne, naprawdę to niezwykle miłe :))

Po drugie dziękuję a wszystkie miłe słowa, które zamieszczacie w komentarzach i w mailach, po części dzięki temu jestem bardzo bardzo szczęśliwa :)

No i najważniejsze teraz, uwaga:
Dziękuję dziewczynom, które przyłączyły się do akcji Kasi, która prosiła o fanty na loterię, która odbędzie się we Freiburgu.
Dziewczyny przysłały mnóstwo pięknych rzeczy, zobaczcie sami :)

Zdjęcie niezbyt, bo robione w pośpiechu - chciałam już lecieć na pocztę ;)
To coś, co z lewej leży w folii bąbelkowej, to KOŃ :) Tu jego zdjęcie bez folii ;) - nie było po co rozpakowywać, bo za chwilę startował w podróż zagraniczną :))

Uwaga, lecę po kolei :)) Dziękuję z całego serca:
Zuzi za kalendarz z aniołem, przekazany w Lesie Rąk :)
Lasowi Rąk czyli Zofi i Karinie za dwa komplety kolczyków cudnych
Agacie, czyli Kurze-d :) za przepiękne ptaszki
Monice - Mordce, za hurtową ilość szydełkowych ozdób,
Anecie - za niesamowitą zawieszkę, naprawdę niesamowitą,
Magdzie, za KONIA :))
Magdzie z Laprovence za haczyk na fajnej takiej desce :)
i Marysi - MAJAM, za mnóstwo broszek, gumek i spinek :))

Dziewczyny! Paczka jest w trasie Polska- Francja i mam nadzieję, że dotrze bezpiecznie i na czas :)) CIekawa jestem co Pani na poczcie sobie myślała ;) bo paczka wygladała dośc zastanawiająco - taka kula z kijem ;)))

Oprócz tego, chciałam podziękować Mordce, za osobisty prezent dla mnie i moich najbliższych w postaci aniołków i bombek - o takich :))

Chciałam też podziękować Madze, za strasznie uroczy zestawik ozdób na choinkę :)) , który podarowała mi w Lesie Rąk, po uczyciu sobie kapci :)))

Tak więc widzicie no DZIĘKUJĘ :))))))))))))) Za wszystko dziękuję :) I za to że zaglądacie i że piszecie i że przysyłacie i że JESTEŚCIE :)))

I jeszcze kilka zdjęć na koniec, bo pracownia szyje pełną parą ;))))

Laptopówka - czyli w zależności od potrzeb, może byż kopertówką jak i pokrowcem na laptopa :))

Oczywiście uszyłyśmy o wiele wiele więcej ale albo nie robiłyśmy zdjęć, albo znane Wam wzory :)) ale już niedługo myslę, że będzie coś nowego :)) Oby :)))

Jeszcze raz dziękuję i pozdrawiam bardzo serdecznie!

Zu

PS I. Jakby co, to możecie zagłosować ;) Ale ja w sumie to nie wiem o co chodzi, no ale może jakoś ogarnę :)
http://www.blogroku.pl/szyciejestpiekne,gwg8n,blog.html

PS II. Artykuł będzie w drugim numerze Olivii - dostępnej w kioskach od około 10 stycznia :))

Muzyczne życzenia :)

2010-12-24T07:48:00.002+01:00

Tak jak już wspominałam, jakiś czas temu powstał zespół "Kółko od taczek", który nazwę zawdzięcza wypadkowi któremu uległ nasz wokalista jako dziecko ( kółko od taczek spadło mu na głowe, i na dodatek nie ma śledziony - taki pechowiec).
I zamiast życzeń pisanych, będą dziś życzenia zagrane :))

Zdrowia Kochani i Szczęścia! Wszechogarniającego Szczęścia!

Zu

ps. Filmik jest kolejnym dowodem na to, że chcieć to móc :))) Mój tato zaczął się uczyć grać na kontrabasie w wieku 50 lat :))))

Szybko szybko :)

2010-12-20T21:49:00.003+01:00

Biorąc pod uwagę to, że ostatnio nie chodzę tylko biegam - serio, tylko czekam kiedy glebnę w breję pośniegową ;) - to i tak cud, że jestem na siłach teraz i tu coś pisać.
Wczoraj wyszłysmy z Elą z pracowni o 24 - do 2;30 robiłyśmy zdjęcia, pakowałyśmy i takie tam, a o 6;30 pobudka. No. I znów dziś od rana kołowrót :)) I pomimo zmęczenia cały czas się śmieję :)) Często na głos, często sama do siebie, nie bacząc na ludzi obok, znajomych, nieznajomych, w ogóle na nic nie patrząc - cholernie się cieszę :))))
I na dowód, że nie oszukuję :) w sensie z tą pracownią ;) - daję zdjęcie :)
Jest jak jest, myślałam, ze najpierw SE fajnie zrobimy, a potem się wprowadzimy - a okazało się że nie ma czasu na fajne robienie tylko trzeba szyć :))

Z nadzieją na położenie się przed 24 żegnam się z Wami i dziękuję za wszystkie słowa wsparcia i uznania :))) Jestem najszczęśliwsza na świecie :))))

Zu

Spokojniej :)

2010-12-17T21:43:00.004+01:00

Słuchajcie, tvn przemówił się na "po Świętach", wobec czego pełna nadziei na chwilę odsapnięcia piszę do Was :))
Po pierwsze, bardzo dziękuję za odzew w sprawie fantów na WOŚP o które prosiłam w poprzednim poście.
Dotarło do mnie już kilka wspaniałych, pięknych no cudownych po prostu rzeczy!
Jak je będę pakować żeby wysłać do Kasi to im zrobię zdjęcie i Wam pokażę jak bosko to wygląda :))) Tyle ładnych rzeczy koło siebie :)))) Bardzo cieszy mnie ten kolejny blogowy "pozytyw" :))

Od dzisiaj działam w pracowni na Rynku :) i jestem zachwycona. Sieddziałam tam cały dzień a i tak mi mało :) Musiałam wyskoczyć na koncert Michała - ale szkoła jest 3 minuty od Rynku :)
Działa ze mną Ela - prawdziwa krawcowa, z otwartą głową, sercem i akceptująca moje bycie "artystą" - czyli że nie jestem w stanie jej odpowiedzieć na pytanie - "ile to ma mieć centymetrów" :)) Bo ja nie wiem :)))) Pokazuję tylko palcami - o gdzies tyle ;) I wspiera mnie bardzo w moim nieogarnięciu, co uważam za kolejny wielki sukces - bo jak zamieściłam ogłoszenie że szukam krawcowej - to dzwoniło kilkadziesiąt kobiet - ale ona zadzwoniła pierwsza :))
Tak czasem mi się wydaje, że to aż za prosto jakoś idzie :) Samo tak :)

A! Miałam Wam kiedyś napisać, że jakiś czas temu - pewnie ze 3 tygodnie temu, blog przekroczył 100000 odsłon - i dopóki nie przekroczył, to zastanawiałam się, kto będzie tym 100 tysięcznym odwiedzającym ;)może to głupie, ale ciekawa byłam kto wejdzie na liczbę 100000 na liczniku :) - i wyobraźcie sobie że to byłam JA. No nie dziwne?? Dla mnie wręcz szokujące ;)))

Mąż mój ma cały ten weekend szkolenie ze zwisania na linie i wołania ratunku i pomagania jak już ktoś woła ;) więc chyba z Elą będziemy jutro i pojutrze nocować w pracowni, bo w ciągu dnia musze być z dziećmi :) Serio, zapowiada się że w niedzielę siedzimy do oporu :)
No i jest cudownie :) Dwie maszyny obok siebie.. stosy walających się kolorowych materiałów, gadanie, śmiech, twórczy nieład i twórcze nieogarnięcie :)
Ależ się cieszę :)))No aż nie mogę uwierzyć :)) Ech :)) Pokazałabym Wam jak to wygląda, ale niestety po zrobieniu zdjęc, jak je chciałam zgrać, to mi się ułamał kawałek ( dosłownie rożek plastikowy) karty - i NIE DZIAŁA. Normalnie nie widzi jej ani komp ani aparat.. I nie wiem co mam zrobić.. bo podobno kiszka.. może wiecie co się robi w takiej sytuacji - jak się uchrzani rożek od karty SD :)?

A no i wiecie no, Święta zaraz :) a ja ani jednego pieroga nadal nie mam .. ani piernika też ani jednego..
Ale myślę, że od wtorku już będe się szykować :))
I może wreszcie skorzystam z pomysłów na Święta Knorr :))
Bo jak narazie to marnie.. marnie.. I tak dziwie się że dziś rano udało mi się posprzątać górę domu. Wróciłam wczoraj z Warszawy - a właściwie dzisiaj w nocy, koło drugiej, zanim poszłam spać to była trzecia, a od 7 znowu młyn :)

No ..i tu powinno być zdjęcie pracowni.. ale nie będzie bo ta głupia karta no ..
W zamian jest zdjęcie małej Zuzi ;) Tak tak to ja :)

Pozdrawiam serdecznie i dziękuję wszystkim którzy wzięli udział w warsztatach w Lesie Rąk :)) Było naprawdę inspirująco i wesoło :) Mam nadzieję, że nie tylko mi ;))))
Aha, zdjęcia z warsztatów też są na tej ułamanej karcie.

Pozdrawiam gorąco i jakby ktoś wiedział jak te zdjęcia odzyskać.. to niech da cynk :))

Zu

Ważne sprawy :)

2010-12-11T22:05:00.003+01:00

Ufff.. ostatnie dni nie należały do najspokojniejszych w moim życiu ;) i najbliższe też nie zapowiadają się spokojnie ;))
Dziś chyba znalazłam kogoś, kto będzie mi pomagał ogarnąć sprawy "szyciowe" :)) Chyba będzie o parę rąk więcej do pracy :))
Przenoszę się z pracownią w miejsce docelowe ( przynajmniej na teraz docelowe ;)) i ruszamy z kopyta :))
Cieszy mnie to wszystko bardzo, a jednocześnie jestem tak bardzo zmęczona, że trochę mnie to zaczyna przerażać do kupy wszystko ;))
Wczoraj na dodatek poszłam spać o 4 nad ranem, bo mój tato wymyslił, że zakładamy zespół - no i mi przyszło grać na fortepianie. Przyjechali - a w zasadzie przyszli na nogach bo dojechać się nie dało ;) pozostali "muzycy" i mieliśmy jam session takie że ho ho ;)) Skończyło się zabawami na śniegu, nacieraniem, orłami i było super :)) Tylko niestety noc krótka się zrobiła ;) Aha, ale powstała nazwa zespołu - "Kółko od taczek". Taka awangardowa, ale ze swoją historią ;))

A teraz przejdę do spraw ważnych :)
Otóż obiecałam niejakiej Kasi mamie Dorotki :) że postaram się wspomóc jej inicjatywę - a jaką, proszę przeczytajcie :

Kochane blogowiczki,
ja Alzatka nie z wyboru, wraz z grupa swietnych ludzi z Freiburga,
organizujemy od kilku lat , finaly Wielkiej Orkiestry Swiatecznej
Pomocy , we Freiburgu wlasnie.
Dzialo sie duzo, goscilismy Ewe Bem, Michala Urbaniaka i inne gwiazdy.
Jest to zwykle najbardziej udane spotkanie Polonii niemieckiej i
francuskiej w roku.
A poza tym gramy dla dzieci!!
Dlatego zalezy nam, zeby uzbierac jak najwiecej.
Jestem odpowiedzialna za organizacje loterii, ktora zawsze przynosi
spory dochod.
Ale zeby moc sprzedawac losy, trzeba miec i fajne fanty.
Znam Wasze blogi i wiem, jakie cudne rzeczy wychodza spod Waszych rak.
Czy bylybyscie sklonne podzielic sie nimi?
Byloby super!

Dziekuje.

Kasia

Ja postaram się przygotować jakieś kapciochy, jeśli któraś z Was chciałaby wspomóc jakimś "fantem" bardzo proszę o maila, dogadałybyśmy szczegóły, ja bym zebrała fanty do kupy i wysłała do Kasi :)

Druga ważna sprawa to nadchodzące Święta i moje zupełne nieogarnięcie w tej kwestii.. w zeszłym roku już miałam tyle rzeczy przygotowanych.. a teraz NIC. po prostu NIC.
Ja naprawdę nie mam ostatnio ani chwili.. a w nadchodzącym tygodniu znowu jadę do Warszawy, jestem w Lesie Rąk środę i czwartek a potem wracam tu razem z ekipą TVNu :) bo chcą coś ode mnie z domu nagrać ;) i wyobraźcie sobie że znowu mam zaproszenie do Dzień Dobry - na 20tego grudnia.. Więc ja naprawdę nie mam czasu..tak się skomercjalizowałam ;) jak pewnie zauważyliście, mam "świąteczną" reklamę Knorra - miałam ambitne plany co do przygotowań świątecznych - a tak to Wam tylko tak chyłkiem rzucę linka do strony z pomysłami, z których ja niestety pewnie nie będę mieć czasu skorzytać..
Ale może Wy macie :) A może i mi się jednak uda chociaż ze 3 dni przed Świętami wyluzować :))
Zajrzyjcie jak chcecie :) Knorr i wielka księga pomysłów :))

Dziękuję Wam jeszcze raz za wszystkie komentarze dotyczące tego całego Dzień Dobry :)
Oczywiście trema była, ale krótko ;) Myślę, że to też zasługa tego, że kamery tam są jakoś daleko od człowieka, ja to z moim sokolim wzrokiem w ogóle ich prawie nie widziałam :) A poza tym pomyślałam sobie, że to przecież o tym co uwielbiam więc musi być dobrze :))

Pozdrawiam bardzo bardzo bardzo gorąco i dziękuję:)

Zu

Szaleństwo jakieś :) ale ..fajne :))

2010-12-07T15:04:00.004+01:00

Tak, to jakieś szaleństwo chyba, wkradło się w moje wiejskie życie.
Udzielam wywiadów, robią mi zdjęcia :) Ale - to nie ja zaczęłam :)) Samo jakoś..
No i fajnie chyba.. nie wiem czy mój mąż i dzieci tak samo uważają ;)
No i jakbyście chcieli posłuchać mojego bełkotu o szyciu na żywo, to włączcie Dzień Dobry TVN w czwartek o 9;30 :)
Jutro jadę znowu do Warszawy - no mówiłam, że szaleństwo..

Zdjęcie z sesji do Olivii...

Foto: Damian Krzanowski

No co poradzę, no...cieszę się chyba... :))))) A to dzięki Wam tak naprawdę wszystko :)) No więc..dziękujęę :))))

Zu

Szycie - tylko moja przestrzeń

2010-12-03T14:22:00.004+01:00

Dzisiejszy post znowu będzie chaotyczny, przepraszam, jakoś nie ogarniam :)
Bartka nie ma, przedziera się gdzies w gorach przez śniegi, dzieci się kłócą o misia, który miesiącami leżał zapomniany.. i w takich warunkach jakoś mi tak chaotycznie wychodzi tylko :)

Chcę Wam podziękować dziś.
Gdy zakładałam bloga nieco rok temu, nie miałam pojęcia co mnie czeka. Nie znałam blogowego świata prawie wcale. Był to moment kiedy poczułam lekki marazm, spowodowany siedzeniem samej z dala od cywilizacji, z dziećmi, w domu. Cała energia którą miałam szła właśnie w domowe ognisko :) Jednak moja natura, osobowość, potrzeba rozwoju, charakterek, nie pozwolił mi długo w tym maraźmie twkić, choć był on całkiem wygodny :)
Cóż, Michała urodziłam bardzo wcześnie, a to zdeterminowało moje dalsze życie. Nie myślałam o sobie. Nie miałam czasu na swój rozwój, swoje plany, swoje marzenia. Wszystko podporządkowałam Małemu :) Jestem pewna, że dzięki temu, że go miałam, w ogólę jestem i jestem tu z tymi ludźmi i jestem taka szczęśliwa. Jednak nie miałam SWOJEGO czasu. Potem gdy Michał był już " w miarę" samodzielny, zapragnęlam mieć Krystynę :) Nie spodziewałam się takiego terrorysty ;) ale cóż mogę poradzić - charakterna jest po mnie chyba :) Jak czegoś chce, to odpuści dopiero po wykorzystaniu wszystkich sposobów :)
I do czego zmierzam :) że jak ja siedziałam w domu z dziatwą ;) to małżonek szanowny realizował swoje pasje. Zazdrościłam mu, jednak nie miałam pomysłu na siebie.
Aż tu nagle zaczął się blog :) Znalazłam SWOJĄ przestrzeń. Swoją pasję, tylko swoje sprawy :)) Blog połączył mnie ze światem który zostawiłam, z ktorego w pewnym momencie zniknęłam. Poznałam tylu fajnych ludzi :) Mam tyle fajnych koleżanek :) I to jest tylko MOJE :)) Dziękuję Wam bardzo za to wszystko. Bo ten blog jest dzięki temu, że tu zaglądacie i czytacie ten mój bełkot i oglądacie te moje wypociny spod maszyny.
Dziękuję Wam :) jestem dumna że tu jesteście !

Ech.. zasypało nas dziś calkiem :) a ja sobie siedzę i piszę .. i jest cudnie, wiecie??

A wczoraj dostalam prezent. Wyobraźcie sobie, że dostałam na własność cud generator :) Taki tefal mi zrobił mikołajkowy prezent :))
Cieszę się jak glupia, bo prasuje się nim genialnie :)))
także prosze odwołać wszystkie złe słowa na Tefala, że mi go nie dali ;))))

A żeby znowu tytułowi bloga się zadość stało - kilka fot :))

Sciskam gorąco,
Zasypana Zu :)

Mini warsztaty "Szycie na Gorąco" :)))

2010-12-01T14:41:00.004+01:00

TU wszystkie informacje :)

Zapraszam Was Kochane wszystkie zainteresowane szyciem - popatrzeć, pogadać, poznać SIĘ :) I może coś wspólnie uszyć?

Będzie SUPER :)))

Ściskam bardzo gorąco :))

Zu

Wklajam :) z facebooka :)
informacji SZYCIE NA GORĄCO – LEGENDARNE KAPCIOCHY W GODZINKĘ! „mini warsztaty” podstaw szycia, dla mało zaawansowanych lub zupełnie niezorientowanych - dla każdego ! A co to takiego?
Zuza Górska autorka legendarnego szyciowego bloga http://www.szyciejestpiekne.blogspot.com/ przyjezdza do Warszawy z górskich ostępów specjalnie po to, by magicznym sposobem ;) nauczyć nas podstaw szycia – indywidualnie bądź grupowo!

Koszt: 54 zł

Efekt – własnoręcznie /samodzielnie lub z pomocą/ zaprojektowanie i uszycie pary swietnych kapci! Dla tych co nie lubią instytucji kapcia ;) może być portfel lub designerskie etui na telefon… :)

Cena zawiera:
Materiały – całe mnóóóostwo niezwykłych tkanin do wyboru!
Uszycie – samodzielne /pod zuzowym bacznym okiem/ lub przez mistrza maszyny Zuzannne – kapci wdług własnego wzoru i pomysłu! NA GORĄCO!
Kawa, herbata, ciacho i swietna atmosfera :) jak to w Lesie Rąk…
Zapraszamyyyy
LAS RĄK Hoża 41 dom. 100 – 15 i 16 grudnia w godzinach 12:00-19:00

SZYCIE NA GORĄCO! TYLKO U NAS JEST TAK FAAAJNIE!

MOŻNA SIĘ TEŻ ZAPISAĆ I MIEJSCE SOBIE ZABOOKOWAĆ NA 100% NA ODZINĘ OKRESLONA!
ZAPRASZAMY!!
zofia@lrlr.pl, karina@lrlr.pl Tel. 501248765

Wróciłam i jestem :) a co się działoooo :)))

2010-11-28T21:09:00.003+01:00

Jejku jejku :)
Wróciłam Kochane, cała i zdrowa :) Przeżyłam :)

Co tu dużo mówić, odzwyczaiłam się od TAKIEGO życia. Po przyjeździe w poniedziałek rano miałam jakiś nagły atak depresji, co poskutkowało płaczem i chęcią jak najszybszego powrotu do domu, jednak dzięki mamie która kazała mi przynajmniej jechać zobaczyć te warsztaty - zostałam ;)

Czuję się jakbym wpadła na tydzień do pralki, wywirowało mnie, było głośno kolorowo szybko i właśnie mnie wypluło z powrotem :)

Ale, pomijając momenty ;) było SUPER :)
Poznałam dziewczyny, tak samo nakręcone na szycie jak ja :), uczestniczki warsztatów, z którymi mogłam godzinami rozmawiać o krojeniu, szyciu, ściegach, maszynach tkaninach itd :))), poznałam dwie cudowne Agnieszki - z bloga Sorisso i Bramsole - i było głośno, kolorowo i chyba nasz śmiech było słychać daleeeekooo :))) no czad :) Naprawdę jestem pod wrażeniem jakości spotkania :))

Nie miałam tak naprawdę ani chwili oddechu, chociaż wydawało mi się, że czasu będę miała mnóstwo! Jakie ja plany miałam :) hehe, zapomniałam tylko że to Warszawa i że korki są i że wszędzie daleko ;)

W domu czekała na mnie góra prania i brudne podłogi ;) no i obrażone dzieci. Szczególnie Krystyna nie chce mi wybaczyć. Wyszłam dziś do rodziców na 15 minut i ona przez te 15 minut ryczała pod drzwiami.. Nie wiem jak na to zareagować, biedna, ale trochę terroryzuje :)

Mam taki mętlik, że ciężko coś sensownego napisać, tak czy siak głowę mam pełną pomysłów i planów, powera też mi nie brak, więc uważajcie ;))))

Aha, planuję przed Świętami jeszcze zorganizować mini warsztaty w Warszawie - szycia - więc jakby ktoś był chętny, to dajcie znać, żebym wiedziała czy jest sens :))
Generalnie chciałabym żeby warsztaty trwały kilka godzin, a ich rezultat żeby każdy wyniósł w dłoni ;)
Na początek myślę o warsztatach pt "szybkie kapcie" - czyli mini kurs obslugi maszyny i uszycia gotowych kapci. Przed Świętami prezent jak znalazł :)
No to jakby co, to wiecie ;)

Kilka zdjęć ku pamięci :)
Zdjęcia mało ostre ;) ale i tak cud że aparat przeżył, postawiony na spiczastej barierce ;)) Nad schodami :))

:)) Oj ale naładowałam akumulatoryy :))) Dzięki Kochane wszystkie moje wariatki :))
Moniko, Justyno, Zofio, Magdo, Reniu, Agnieszko i Agnieszko :)) Strasznie się cieszę, że Was poznałam :)))))) Inspirująco tak bardzo bardzo!!

Oszołomiona Zu

Uwaga spotkanie :))

2010-11-23T19:45:00.002+01:00

Uwaga uwaga,

Wszyscy chętni spotykają sie jutro - środa - o godzinie 18 pod kolumną Zygmunta :))
Dziewczyny, które sie wybierają proszę wyślijcie mi swoje numery tel na maila :)

Pozdrawiam serdecznie i do zobaczenia,

Zu

Pierwszy wyjazd bez ogona - strach, przerażenie i wyrzuty sumienia.

2010-11-19T10:15:00.000+01:00

Ech..
Słuchajcie :) Planuję wyjazd do Warszawy - nie mówię, że jadę, bo wiecie jak to ostatnio z naszymi planami było. Tak więc, jeśli nic się nie wydarzy niespodziewanego, to w nocy z niedzieli na poniedziałek jadę do Warszawy na warsztaty kroju i modelowania. Jak o tym myślę, to normalnie trzęsę się jak galareta - po pierwsze, że musze ( chcę!) zostawić dzieci, dom i takie tam, po drugie że będę tam sama przez 5 dni, a po trzecie, że jak ja tam sobie poradzę :)?
Wiecie jak wyglądał mój wyjazd do Ikei na jeden dzień ;) Dzikus ze wsi.
A tu się porwałam na takie cuś. Najgorsze będzie chyba wyjście z domu ;) - w nocy zostawienie śpiących cieplutkich nóżek..ech.
Wiem że jak już będę na miejscu, to będę miała tyle rzeczy do zrobienia ( trzeba wykorzystać pobyt ;) że myślę, że będzie fajnie. Ale jak narazie trzęsę portkami że hoho.

Ja nie pamiętam jak się autobusem jeździ :) I w ogóle jakoś jeszcze sobie siebie nie wyobrażam ;)
Ech..brrr. trzymajcie kciuki. I żeby zima nastała dopiero po moim powrocie :)

Adrenalina powoduje że dużo szyję ;)) ale w sumie cały czas podobne rzeczy. Nie mam czasu żeby zrobić coś nowego, bo cały czas nie mogę się jakoś "obrobić" :)

Kapciochy różane ;)

I wełniana kopertówa :) z folkowym wnetrzem :)

Ojoj już tylko 3 dni....brrrrrr!!!

Zu

Podsumowując

2010-11-18T11:46:00.003+01:00

Ponieważ dobiegła końca kampania Tefal, chciałam podsumować te kilka dni z generatorem. Model jaki testowałam to Model GV7250.
Ponieważ miałam bardzo mało czasu, prasowałam co popadło ;)
Chyba zawsze tak jest z czymś "nowym" - że się chce tego używać ;) Z czasem zapęd się kończy ;) ale ba początku jest szaleństwo. Podobno trzeba uważać z piłą motorową, żeby nie wyciąć wszystkich drzew ;))

Generalnie generator ;) według mnie ma jedną wadę - cenę.
Oprócz tego nie zauważyłam, żeby mi coś w nim przeszkadzało. Poręczny jak na swoją wielkośc, szybko się nagrzewa ( naprawdę!), kabel można schować, łatwo się prasuje nawet syntetyczne tkaniny, a - no i sama "rączka" jest lżejsza od zwykłego żelazka.

Według mnie taki "ułatwiacz" to coś z półki "thermomixa" "roomby" o takich innych drogich ale pomocnych rzeczy.

Podsumowując - generator według mnie jest idealny na prezent - na przykład ślubny, rocznicowy - czy jakiś inny :)
Nie wierzę, że ktoś by się nie ucieszył :)
No albo dla kogoś "bardziej bogatego" :)

Ja z żalem się z nim rozstanę, bo było mi z nim wygodnie :)

Pozdrawiam i dziękuję za uwagę :)

Zu

Lekcja szycia kapci peep toe - z tefalem w tle ;))

2010-11-17T10:49:00.000+01:00

Kochane, wykorzystując okazję, że mam kamerę, a mam bo testuję generator Tefal, nagrałam filmik - poradnik - jak uszyć kapcie peep- toe.
Wiele z Was mnie o to pytalo, wiec prosze :) Mam nadzieje, ze zrozumiecie cos cokolwiek :) Jakby co, to pytajcie, postaram sie rozjasnic :)

Oprócz tego poprasowalam sobie jeszcze generatorem i jak do tej pory nie zauwazylam zadnej wady oprocz ceny. No moze kolejna wade zauwaze jak rachunek za prad przyjdzie ;))
Na podsumowanie jednak przyjdzie jeszcze czas, bo kampania konczy sie 18tego listopada.
W kazdym razie uprasowalam nawet koszule Michala, co rzadko sie zdarza, bo zazwyczaj jest tak - jak i tym razem zreszta, ze wraca ze szkoly, rzuca plecak i leci na drzewo, albo pali ognisko i i tak wszystko po jednym wyjsciu jest do prania.

Aha, padl mi laptop, wrocil dzis z naprawy, ale niestety nadal nie funguje tak jak powinien. Korzystam z pozyczonego, i tu sie jakies cuda dzieja jak probuje wpisac polska literke - wiec wybaczcie ich brak.

Aha, jak zwykle troche naszylam roznych rzeczy, jak nie padne na twarz, to pokaze ;)

Aha, postaram się jeszcze wrzucić zdjęcie tego wykroju potem :)

Film idzie!! O tefalu!

2010-11-12T19:57:00.005+01:00

Słuchajcie, jestem w trakcie przesyłania filmiku pt "ja i generator" ;) - mam nadzieję, że uda się go przesłać, bo jest długi, a ja mam słaby internet.
Ale oby.

Nie wiem czy się Wam spodoba, czy nie - w każdym razie tak wyglądał mój pierwszy kontakt z tym urządzeniem.
Moje wrażenia ? Ogólnie pozytywne, ale.. ta cena! Gdybym miała wór pieniędzy na zbyciu, to pewnie chciałabym taki mieć :) Bo to jest jakieś ułatwienie życia.

No to idę się upić ;) żeby jakoś znieść to wystąpienie bądź co bądź publiczne ;))

Zu

PS. WIdzę, że coś sie nie mieści w kadrze, wobec czego podaję linka TUTAJ tu się mieści ;)
Uwaga, jeszcze druga część!

Myślałam, że to trwało dwie minuty, a trwało 15!! Jakby ktoś chciał obejrzeć nieucięte, to TUTAJ

UFF :)

Będziemy testować!

2010-11-06T19:15:00.005+01:00

Kilka dni temu z radością przyjęłam zaproszenie do udziału w kampanii firmy Tefal. Moim zadaniem jest przetestowanie generatora pary Express Anti Calc GV7250. Napisałam że z radością? Ha, bo właśnie zajechałam mój stary generator - i z miłą chęcią wypróbuję taki co to niby się nim szybciej prasuje o 30% podobno :)
Od tych kilku dni od których wiem, że we wtorek mam go dostać, niczego nie prasuję - co skutkuje stertą atakujących ciuchów, pościeli i innych pogniecionych rzeczy ;)

No ciekawe, ciekawe..

Będę zdawać relację na bieżąco niemalże, bo do końca kampanii niewiele zostało - i obiecuję pisać prawdę, tylko prawdę i całą prawdę :) ( Znacie jakie są trzy góralskie prawdy nie ;)??

Aha - będę nagrywać filmiki pokazujące generator w akcji :) Kurde, kiepska ze mnie aktorka, mam nadzieję, że para utworzy zasłonę dymną :)

Pozdrawiam serdecznie i idę kończyć kopertówkę ;)

Zu

Żeby znowu było kolorowo!

2010-11-03T12:55:00.013+01:00

Kilka moich ostatnich wpisów miało kolor szary.
Mam nadzieję, że takie będą się zdarzać bardzo rzadko.

Ten wpis będzie kolorowy. Bo mam taką chęć życia i działania jak jeszcze nigdy. Chcę kochać, jeść, biegać, bawić się, uczyć, szyć -po prostu żyć! Chcę wyrwać od życia jak najwięcej! Wszystko co najlepsze!

W szale szycia, niejedzenia i niespania powstało kilka rzeczy:

Kolejna torba hobo - jestem zakochana w ich kształcie i w tym jak się układają " na człowieku".

W środku jest etui na telefon, którego jakoś nie udało się uwiecznić na zdjęciu.

Do kompletu powstał portfel, w takich samych kolorach.

Powstała również kolejna szara hobo - z paseczkowym wnętrzem.

I kapcie :)

I jeszcze taki słodki portfelos - mam nadzieję, że nie zdradziłam żadnej "tajemnicy" pokazując te zdjęcia ;)

I jeszcze kilkanaście innych rzeczy:)

Z racji strasznej mocy twórczej postanowiłam się "rozwinąć" i szykuję sobie większą pracownię, w kamienicy na rynku w Krośnie. Myślałam, że zrobię to jak Krysia będzie starsza, ale teraz wiem, że nie mam na co czekać - a nawet wszystko składa się tak, że będę miała możliwość tam działać już niedługo. Zresztą pomysłów mam mnóstwo :)
Także uwaga! NADCHODZĘ :))

ZU

Wyniki candy!

2010-11-02T22:52:00.002+01:00

Zgodnie z obietnicą drogą losową wybrałam dwie osoby, które nagrodzę kapciochami.
Bardzo dziekuję za udział w zabawie wszystkim biorącym udział ;) Szkoda, że zbiegło się to z takim smutnym czasem u nas.
Także uwaga uwaga:

Jedną parę kapciochów wygrała: Nelka
Drugą parę: Patrycja

Bardzo proszę dziewczyny o szczegóły - jakie kolory, wzory rozmiary :) No i serdecznie gratuluję:)

Do losowania użyłam internetowego losowacza, niestety nie miałam jak zrobić tego jakoś fajniej.

Dużo myśli kłębi mi się w głowie.
Z jednej strony jest mi smutno i jestem przygnębiona, szczególnie jak widzę cierpienie mojej Mamy - tak, że nie chce mi się nic, a z drugiej mam niesamowity "power" do działania. Tak naprawdę uszyłam bardzo dużo rzeczy przez ostatnie kilka dni, nie chce mi się ani spać, ani jeść. A jak szyję to jakoś tak mi dobrze.
Życie jest tak kruche i ulotne, tak bardzo chciałabym wykorzystać każdą sekundę i niczego nie żałować.
Śmierć mojej Babci i Dziadka dosadnie uświadomiła mi, że nie jestem już dzieckiem, że jak ja byłam w wieku moich dzieci, to moi dziadkowie byli w wieku moich rodziców - a przecież ja tak dobrze to pamiętam i przeraża mnie jak szybko to minęło!

Powtarzając za Rybowiczem:

Nie, nie zrobisz nic.

Trzeba żyć!

Po prostu trzeba żyć!

Trzeba żyć!

Trzeba żyć w więzieniu

i trzeba żyć

w zakładzie dla obłąkanych.

Trzeba żyć, po prostu trzeba żyć!

Na obczyźnie

i w nieznośnej

domowej atmosferze.

Trzeba żyć

z listem gończym za tobą

i z wyrokiem śmierci

bez apelacji.

I z rakiem płuc.

I kiedy statek tonie.

I kiedy samolot spada.

I kiedy już nie można żyć,

już nie.

Trzeba żyć!

Trzeba żyć!

Po prostu trzeba żyć!

Trzeba żyć,

gdy zawierucha

i mróz,

i brak butów na zimę.

Gdy strasznie źle,

i gdy jeszcze gorzej.

Gdy brak listów

i pieniędzy,

i brak nadziei:

trzeba żyć!

Gdy brak dziecka i kobiety,

w ogóle kogoś bliskiego:

jeszcze musimy żyć.

Trzeba żyć w szpitalu,

i w strasznej nędzy,

i w strasznej rozkoszy.

Żyć, po prostu trzeba żyć!

Nie, nie zrobisz nic.

Trzeba żyć!

Po prostu trzeba żyć!

Trzeba żyć!

Trzeba żyć z przyjaciółmi,

i bez przyjaciół.

Z wrogami.

W Polsce.

Trzeba żyć,

po prostu

trzeba żyć!

Zu

Pierwszy listopada

2010-11-01T22:11:00.002+01:00

Dzielę się z Wami kolejną smutną dla mnie informacją.
Dziś zmarł mój dziadek. Przemijalność i nieuniknioność przeraża.

Zmiana terminu!

2010-10-27T15:08:00.004+02:00

Kochani, w związku z tym, że jutro jedziemy na pogrzeb, nie będę mieć możliwości przez najbliższe dni, wylosowania dwójki szczęśliwców - wobec czego przenoszę termin zakończenia candy na wtorek - 2 listopada. Mam nadzieję, że wybaczycie?

A żeby nie było tak strasznie smutno, zamieszczam na pocieszenie kilka zdjęć:

PS. Bardzo dziękuję za wszystkie słowa otuchy, w kupie raźniej jak to mówią.

Czasem słońce, czasem deszcz

2010-10-22T09:52:00.003+02:00

W ostatnim poście obiecałam, że napiszę co ciekawego się u nas działo.
Otóż, tak naprawdę chyba dzięki Asi z GreenCanoe odwiedzili nas "werandowcy countrowcy" - tzn Asia i Rafał z Werandy Country. Były to bardzo fajne odwiedziny, które mam nadzieję, nie "poskutkują" jedynie pięknymi zdjęciami ale również fajną znajomością :)

Chciałam napisać więcej na temat ich wizyty, bo generalnie kilka dni przed ich przyjazdem mieliśmy nie pomalowane schody ( o obiecałam, że pomalujemy, choć Asia mówiła, że nie muszę ;)) i był w domu ogólny "sajgon". A jak już przyjechali, to słońce zachodziło na wschodzie, a w nocy był dzień ;) i było naprawdę "kolorowo" :)
Efekty będziecie mogli podziwiać w Werandzie Country - jednak pewnie dopiero za rok :)

Jednak cała radość i pozytywne emocje związane z ich wizytą były cały czas wymieszane ze smutkiem. Niestety od kilku dni prawie codziennie docierała do nas jakaś straszna informacja. Ostatnią z nich była ta, o śmierci mojej babci. I jakkolwiek śmierć starszej osoby jest rzeczą "naturalną" - tak okoliczności w jakich babcia zmarła są już nienormalne i naprawdę ciężkie do zrozumienia i uwierzenia w to co się stało. Nie wiem czy powinnam o takich rzeczach tutaj pisać, nie wiem czy to nie ekshibicjonizm. Jednak inaczej nie potrafię. Dzielę się z Wami radościami, podzielę się też smutkiem. Przecież życie to nie tylko śmiech i dyskoteka.
Otóż moja babcia zmarła w drodze do szpitala po tym, jak w jej mieszkaniu wybuchł pożar. Mieszkała sama, daleko od nas. Przykro mi, że nie zdążyłam jej powiedzieć że wiele dla mnie znaczyła, że dzięki niej robiłam tak wiele rzeczy, kiedy moi rodzice pracowali. Że nosiła mi plecak i gotowała obiady. Że mówiła rodzicom że grałam na fortepianie wtedy, kiedy ja jeździłam na wrotkach.. Babciu, wiem że to przeczytasz. Pokaż to też Wojtkowi. I babci Krysi. Bo wiem, że już jesteście razem..

Dowiedzieliśmy się też o chorobie kilku bliskich nam osób, jednej z nich lekarze nie dają szans. A ja się pytam do cholery - jak może nie być szans? No jak?? Jak były, to nikt się nie zorientował jaka to choroba! Pomimo wizyt w szpitalu, badań! Jak to jest mozliwe!? Ja się nie zgadzam na taki świat!

Czemu w jednej sekundzie nasze plany, marzenia, nasze szczęście może prysnąć jak bańka mydlana i nie mamy na to żadnego wpływu? Choćbyśmy drapali pazurami, krzyczeli i walczyli do utraty tchu??
Trzeba o tym pamiętać i łapać każdą chwilę, każdy dzień, każdy uśmiech dziecka i każdy promień słońca. Cieszyć się z każdej danej szansy i nie być małostkowym. Dziękować za zieloną trawę i niebieskie niebo! Trzeba żyć! Trzeba życ!

Zu

Uwaga uwaga :) urodzinowe CANDY :)

2010-10-18T22:40:00.004+02:00

Ja nie wiem jak to możliwe, że za kilka dni minie rok od założenia przeze mnie tego bloga. To straszne że ten czas tak leci. Z jednej strony cały czas się na coś czeka, a z drugiej cały czas żałuje, że to już.
Wydaje mi się, że ten rok minął jakby to były trzy miesiące.
Kiedyś tato wytłumaczył mi dlaczego czas "goni" coraz szybciej. Przecież gdy mieliśmy dwa lata, rok to była połowa naszego zycia. Gdy mamy lat 30 to jest już tylko 1/30. A jak będziemy mieć 80?

W związku z taką rocznicą ogłaszam candy. Do wygrania będą dwie pary kapciochów. Tzn dla dwóch osób ;) W wybranym wzorze i rozmiarze :)
Nie wiem jaką datę wyznaczyć na zakończenie - w sumie powinna być rocznicowa - ale trochę się "zgapiłam" i to trochę za krótko chyba - bo 23.X. Więc może 28 X? Okej, 28 :)
Zatem do 28 proszę o zgłoszenia w komentarzach pod postem :) I o zamieszczenie informacji na swoim blogu :)

Poniżej przykładowe zdjęcia słodyczy ;)

A niebawem napiszę co się działo jak nic nie pisałam :) A działo się coś ciekawego :)
( o ile internet mi całkiem nie sfrunie za górę - bo testuje moją cierpliwość ;))jak na razie ;))

Uściski!!!

ZU

W domu najlepiej :)

2010-09-28T08:32:00.010+02:00

Drodzy odwiedzający :)
Zacznę od zakończenia historii z wyjazdem do Warszawy. Otóż jedyne co mogłam zrobić, a i tak z wielkim trudem organizacyjnym, to pojechać rano i wrócić wieczorem. Bartek ledwo chodził, więc do pomocy ściągnęliśmy ciociobabcię.
Wyjechałam busem o godzinie 7.20 rano. W Jankach byłam koło 13. Około 15 miała tam dojechać moja mama, miałyśmy spakować zakupy i z powrotem na południe ;)
Pomijam to, że jak wysiadłam w Jankach to miałam ochotę wskoczyć w pierwszy samochód jadący w stronę Radomia ;) albo uciec do najbliższego lasu ;) Chyba zdziczeliśmy w tym Piekle. W Warszawie ostatni raz byłam dwa lata temu. A kiedyś tam mieszkałam i umiałam tam żyć. Dziwne.

Na kartce miałam wydrukowane co chcę kupić - żeby nie tracić czasu i jak najszybciej wrócić do DOMU. I chociaż wiedziałam, że będzie to mega wykańczające przeżycie psychicznie i fizycznie to gdzieśtam tliła się nadzieja, że uda się to załatwić sprawnie, szybko i bezboleśnie.
Oczywiście dopadła mnie migrena i naprawdę miałam chwilę zwątpienia. Jestem pełna podziwu dla tych wszystkich, których widziałam tam kręcących się kilka godzin z dziećmi. Bo ja sama miałam naprawdę szczerze dość. Być może za dużo chciałam jak na jeden raz ;) No ale nie będę przecież co tydzień do Ikei jeździć :) Chciałam tylko szafę ;) i jakieś duperele.
Okazało się że mam dwa wielkie wózki gratów, wypadnięty dysk od pakowania tych gratów na te wózki, ból głowy uniemożliwiający normalne myślenie, przed nosem kolejkę a na parkingu samochód, na dach którego trzeba będzie to wszystko samodzielnie zapakować - a do domu jakieś 370 km a zbliża się 20ta.
Nie pytajcie co ja wtedy po nosem gadałam sama o sobie do siebie ;)
Aha, pomijam fakt, że jak już po wszystkich perturbacjach przy kasie dolazłyśmy w końcu do samochodu i otworzyłam bagażnik to mało nie zemdlałam. Samochód był JUŻ wypełniony po dach a my miałyśmy dwie szafy, i dwa wózki !
Mama zapragneła przewieźć część wyposażenia gabinetu z Warszawy do gabinetu w Krośnie ;/ Więc między innymi na siedzeniach pasażerów siedziały ogromne żółte dmuchane piłki rehabilitacyjne ;) z uszkami ;)
Dobrze że mój genialny umysl nakazał mi w tej sytuacji znaleźć wentyle ;) I tak wyobraźźcie sobie mnie ściskającą przed sobą wielką żółtą piłkę a moją mamę obok skaczącą na takiej samej ( no żeby wypuścić powietrze ;)) - bo ja chciałam "na pakera" klatą, a moja mama ( w końcu już podwójna babcia ;))) musiała użyc ciała :)
CYRK!
Jak już się w końcu spakowałyśmy to ja siedziałam twarzą przy szybie a jeszcze miałyśmy do odbioru 3 pudła z magazynu zewnętrznego - znajdującego się kilka kilomterów dalej.
Mężczyźni by tego nie przeżyli ;))

Dojechałyśmy późno ale szczęśliwie, w stanie agonalnym ;)

Szafy stoją, ubrania jeszcze nie posegregowane i nie poskładane są rozwleczone przez Krysię po całym domu, więc nawet mi się nie chce myśleć ile dziś mnie czeka sprzątania.

A nawiązując do tematu bloga - pokazuję co ostatnio szyłam - bo nie myślcie sobie że nie szyłam :) Sama nie wiem skąd mam tyle pary - bo naprawdę ostatnio to jakiś sajgon był. Nawet jadłam na stojąco. Ale no nie ma czasu! :)

Torba szara bardzo duża wełniana - typu hobo. Strasznie mi się podoba taki kształt. Mam wrażenie że bardzo ładnie się układa :)

Też duża i też hobo - tylko że dżinsowa :)

I takie kapciochy :) dawno ich nie szyłam :)

A, i taką czarną dużą kopertówkę ;) wiem że to już było ;)ale co mi tam :)

Idę ogarniać sytuację , może jeszcze jedną kawę wypiję dla dopingu i idę ;)
Bartek pojechał na kontrolę z kolanem, a ja z oboma potworami siedzę w domu, bo Michał wczoraj w szkole się źle czuł - Pani do mnie zadzwoniła, żebym po niego przyjechała. Podejrzewałam że ściemnia, bo nie nauczył się na trąbkę, i nawet mu zaproponowałam, że go zwolnię z samej trąbki ale niech zostanie na lekcjach, ale nie zgodził się na to.
Nawet nie wyobrażacie sobie jak się ucieszyłam jak po wyjściu z samochodu przed domem wziął i rzygnął ( Jejku przepraszam za takie brzydkie słowo!) - bo to oznaczało że nie ściemniał :)) że nie chciał mnie oszukać ;) A wiecie, w tym wieku to mogą się zacząć takie próby sił, nie?

Aha, i jeszcze sprawa organizacyjna.
Nie wiem co się dzieje z moją pocztą, ale zauważyłam, że maile dochodzą do mnie z opóźnieniem - i co najgorsze wpasowują się w miejsce w którym powinny być - tzn między tymi co przyszły o dobrej porze - i ja nie wiem czy one przyszły niektóre czy nie. Więc jeśli ktoś coś do mnie pisał, a ja nie odpisałam, to proszę o RIPLEJ :))

Sciskam mocno i dziękuję Wam bardzo!

Zu

Ps. Pogoda fatalna, a my bez gazu nadal.

Operacja kolano :)

2010-09-20T07:43:00.008+02:00

Dziś poruszę kilka wątków ( o ile nie zapomnę ;))
Po pierwsze PRIMO - mój mąż ma dziś operację na kolano. Pojechał do Rzeszowa, podobno ma wrócić wieczorem ( jak odzyska czucie w jajkach ;)) czy coś takiego ;))Liczę na to, że po pierwsze, nie będzie bolało ;) a po drugie że pomoże. A jak pomoże, to że uda nam się jeszcze pojechać w górki może w listopadzie..No i liczę na to, że jutro, będzie siedział z Krystyną a ja będę szyć :) hie hie taki mam chytry plan :)
Po drugie - musicie mi podpowiedzieć co czynić ;) A sprawa jest taka:
W sobotę chce jechać do Warszawy na zakupy. Do IKEI ;) przede wszystkim. Plan mam taki, że wsiądę rano w busa, zrobię zakupy i wrócę z moją mamą, która będzie wracać samochodem. Tzn taki jest plan A ( jego zaletą jest niespanie w Warszawie, wadą że nie pójdę na koncert - o którym dalej ;). Plan B jest taki, że wsiądę w busa w piątek, kimnę się w Warszawie, a w sobotę rano pojadę na Koło. Tu plusem jest Koło, minusem noc w stolicy ( powiedzmy że tu brak koncertu zrekompensuje mi Koło). Plan C natomiast zakłada, że pojadę w sobotę, zrobię zakupy, wieczorem pójdę na koncert, w niedzielę rano na Koło i dopiero do domu. Tu zalety wiadome - koncert, Koło. Ale ja chyba nie przeżyję "dobrowolnej" nocy w Warszawie, bez dzieci :( Jeszcze nie zdarzyło mi się zostawić Krystyny :( Ech..no i właśnie. Taki mam dylemat.
A koncert o którym mówię - to Chuck Mangione w kongresowej. No marzenie. Jak nie kojarzycie - posłuchajcie TEGO a jak kojarzycie to też posłuchajcie :) daje kopa większego niż hmm.. cokolwiek innego :) Przynajmniej mi :)
Dziś już mi się śniło, że poszłam po bilety - ale cały czas się wahałam - no i chciałam tylko spytać czy są, a Pani mi wydrukowała i powiedziała że MUSZĘ kupić ;))

No dobra, przejdźmy do tematu związanego z tytułem bloga ;)
Jak leci - uszyłam taki o różności ;)

Tę torbę szyłam dla Pani, która miała po prostu napisała mi jaką by chciała :) Po przeczytaniu kilkanaście razy opisu ;) wyszło mi coś takiego ;) mam nadzieję, że zadowalającego!

Komplet kopertówka plus portfel też uszyty "z opisu ";)dla Pani Magdaleny :)

I kolejny portfel w kwiatki ;)

A no i jeszcze oberżynowa kopertówka ;) Miała pasować do sukienki, mam nadzieję, że będzie ;))

I w sumie to chyba tyle:) coś tam jeszcze uszyłam, ale nudnego więc wiecie ;))

A :) I ostatni wątek ( czyli po trzecie PRIMO ;))) zajrzyjcie na www.namoimstole.pl :) I zobaczcie jakie świetne kubeczki! No w sam raz na kawę - :)) pasujące do czytania blogów :)

Dziękuję wszystkim, którzy wytrwali do końca :)
ZU

Czy jest tu ktoś kto się nudzi?

2010-09-16T15:42:00.008+02:00

Ja generalnie się nie nudzę ;) a wręcz łapię każdą chwilę i wyciskam na zero ;)

Ale..muszę, no po prostu muszę czasem usiąść i pozaglądać na blogi :)
Z kawą oczywiście :))

No i strasznie lubię, jak widzę nowe posty na swoich ulubionych blogach:)
I z racji tego zamieszczam u siebie nowego :)
Żebyście miały co oglądać przy kawie - o ile też tak lubicie jak ja :))

Torba - niestety znowu nieadekwatna do pogody. Najwyżej będzie czekać do następnego lata ;))

Portfel kwiatkowy :

No i jeszcze uszyłam kopertówkę XL i worek marynarski - ale "to już było" więc nie pokazuje, coby Was nie zanudzić tymi samymi wzorami.

Ogólnie dużo szyję i dużo mam jeszcze do uszycia co mnie wcale nie martwi, a wręcz czuję dziką radość na myśl o tym :)

Zatem, niebawem się odezwę - z nowymi zdjęciami :)

ZU

Skarby, pochwała starego i design ze Wschodu :)

2010-09-11T11:16:00.011+02:00

Zanim przejdę do sedna dzisiejszej notki, chcę Wam bardzo podziękować. Dziękuję Wam za te wszystkie słowa, które zostawiacie w komentarzach. Co prawda ciężko mi te komplementy tak po prostu przyjąć, wiem że należy za komplementy dziękować, a nie zaprzeczać - ale mi się wydaje naprawdę czasami że jestem beznadziejna. Owszem, czasami wydaje mi się, że coś mi wyszło, udało się i jestem zachwycona "sobą". Ale zdarza się to raczej rzadko. Jak oglądam czasem inne - Wasze blogi, to myślę sobie - noż kurrrde, ale ja mam beznadziejnie w domu, głupio szyję, jestem brzydka i nie umiem gotować:) Także tym bardziej wielkie DZIĘKI, za wszystko co piszecie. I przysięgam, że nie kokietuję - po prostu nie wydaje mi się, żeby to co robie było rzeczywiście jakieś super. Staram się :) ale czy ja wiem..
Serdeczne dziękuję jeszcze raz!!

A teraz, coś z zupełnie innej beczki ;)

Otóż, chciałam powiedzieć, że:) Uwielbiam starocie. Graty, antyki, rupiecie :) Uwielbiam wszystko co nie nowoczesne :)
Co na to poradzę, że według mnie, kiedyś budowano piękniejsze domy, ciekawsze samochody, robiono lepsze sztućce, garnki, fotele i co tylko mi przyjdzie do głowy - to bardziej mi się podoba stare niż nowe.
Weźmy za przykład kościoły. Cały szlak architektury drewnianej - piękne, urocze, doskonale w bryle i wpasowane w okolicę kościółki. A obok wielkie, okropne molochy, przeszklone, krzywe, spiczaste, obłe - nowoczesne. Nie potrafię tego zrozumieć. Kto pozwala budować takie szkarady. I niestety w większości teraz wszystko jest takie jakieś mniej solidne, ma krótszą żywotność, i w ogóle - brzydkie.
Oczywisćie jest to tylko moja subiektywna opinia - ale to mój blog więc SE piszę co chce ;)

No i kontynuując myśl - pokazę Wam co mam fajnego :) Otóż jakiś czas temu kupiłam sobie starą maszynę do szycia. Jednak nie taką "zwykłą" starą - tzn najbardziej popularną :) Tylko taką - której kształt przypomina mi kształt amerykańskich samochodów z lat 60, a kolor jest tak uroczy, że uśmiecham się jak na nią patrzę :)
Uwaga :) Moja TUŁA :)) Tadam :)

Spójrzcie na tą korbkę :)

I konfrontacja z Elną ;)

No i jak Wam się podoba :)? Bo ja jestem zauroczona :) Nawet mój syn stwierdził - ale PIĘKNA maszyna :))

No, a skoro przenieślismy się trochę w czasie, pokaże Wam co udało mi się ostatnio "złowić" za 5 zł :) Cóż, dla niektórych byłyby to śmieci - dla mnie to SKARBY :)
Wykroje z lat 70tych :)

Cóż, jak dla mnie - vintage doskonały :)!

No a na koniec poskarżę się Wam, że zbiłam moją fotożarówę - jak chciałam zrobić zdjęcie kompleciku który uszyłam :(
Także zdjęcia takie sobie, bo bez światła :( no i muszę dokonać zakupu nowej zarówki.

No i właśnie - zdjęcia nie oddają uroku, a naprawdę jestem zachwycona tym połączeniem szarej wełny z różowym polarkiem :))

No i kończę moi drodzy, bo muszę isć męczyć dziecko żeby pograło łaskawie na trąbce, a poza tym mamy dziś gości więc coś by się przyadało ugotować :))

Dobrego dnia!!

ZU

Opowieść :) o kobiecie z pasją ;)

2010-09-07T17:03:00.007+02:00

Po pierwsze znów bardzo dziękuję za komentarze pod podprzednim wpisem. Tytuł był przewrotny - nie chodziło mi o to, że ja mam talent ;) Ja raczej jestem z tych mało "przebojowych" jak to moja mama określa, a mi się wydaje, że po prostu jestem obiektywna:) bo ja wcale nie uważam żebym miała jakiś nadzwyczajny talent. Ot po prostu pasja i trochę pomysłów - plus parę godzin spędzonych przy maszynie.

Opowiem Wam jednak o sytuacji, która sprawiła, że trochę mam wyższe mniemanie o sobie. Albowiem kilka lat temu wygrałam konkurs.
Konkurs był organizowany przez magazyn Glamour i firmę która robi wkładki Carefree.
A było to tak.

Pewnego dnia, jak jeszcze studiowałam, przyszła do mnie przyjaciółka ( pozdrawiam Cię Czesiu kochana :)) i przyniosła mi zdjęcia z obozu zimowego. Zdjęcia przyniosła włożone w gazetę Glamour - żeby się nie pogniotły ;) Zostawiła i zdjęcia i glamour.
Zdjęcia obejrzałam, glamour też. Przeczytałam w nim, że jest konkurs pt" Szukamy kobiet z pasją" czy coś w tym guście. Zgłoszenia można było słać do dnia 8 marca ( to było jakos tak z dniem kobiet związane, czy coś ;))
I jakoś tak poczułam, że muszę napisać. Może Was to zdziwi, ale nie napisałam o szyciu :) Wtedy jeszcze nie dotykałam maszyny ;)
Napisałam o tym, co wtedy wypełniało moją głowę i czas . A były to zabytkowe motocykle :)
No i tak wzięłam i napisałam parę słów. Tego samego dnia wieczorem. A na drugi dzień rano wysłałam :)

I któregoś dnia ( myślę, że po jakimś miesiącu to było), odebrałam telefon: "dzień dobry, dzwonię z Vivy, zakwalifikowała się Pani do kolejnego etapu konkursu, chcialibyśmy zrobić program o Pani". Mnie zamurowało - szczerze mówiąc to zapomniałam, że cokolwiek słałam ;)
Tak czy siak umówiłam się panią która do mnie dzowniłą, że przyjedzie do mnie ekipa tv Viva i będą robić program. O MNIE :))
I rzeczywiście przyjechali :) Z Warszawy aż do Piekła :) Jeździłam na motocyklu, a oni za mną z wielkimi włochatymi mikrofonami i kamerami :) Kazali mi podjechać na stację i zatankować jak gdyby nigy nic - czułam się jak gwiazda ;) bo w naszej małej mieścinie cięzko nie spotkać kogoś znajomego :) więc tylko elegancko kiwałam głową :)
Wtedy myślałam sobie - no, jest nieźle. Skoro zakwalifikowałam się do czołówki konkursu ( zostało nas 12 dziewczyn), to choćby to już jest jakąś satysfakcją.
Nie wierzyłam jednak w wygraną, szczególnie, że nagrodą główną były vouchery o wartości 12000zł z biura podróży TUI.
Byłam przekonana, że wszystko jest ustawione i takie tam ;)

No w każdym razie, jak już było nas tylko 12, to nie dość ze zrobili ten program o mnie tu na miejscu, to potem jeszcze był jednen program nagrywany już w studiu w Warszawie. No i po emisji tego programu ( o każdej z 12 dziewczyn był taki program), jury miało zadecydować.
Dla mnie już samo to nagranie było fajną pamiątką, więc na jakiekolwiek "miejsc" w czołówce nie liczyłam, a co dopiero na wygraną.

Jednak któregoś pieknego kwietniowego dnia dostałam informację że to właśnie ja zostałam wybrana "Kobietą z Pasją" i wygrywam 12tyś zeta :)

Po tym jak już wygrałam, miałam jeszcze "sesję" zdjęciową jako zwyciężczyni ( na starówce w Warszawie - tam to dopiero się czułam jak gwiazda jak paradowałam w butach za 3 tysie z obklejonymi podeszwami żeby nie ubrudzić:)) z make upem i motocyklem :)), a moje zdjęcie wraz z moimi słowami na co przeznaczę nagrodę ukazały się w którymś z Glamour :))

I wtedy pomyślałam, kurde mol :) Nie jest źle :)) Uznali, że jest we mnie coś fajnego :)
Glamour dowartościowało mnie :)) ( Od tamtej pory kupuję każdy numer :)) a dla potomnych mam pamiątkę w postaci programu o sobie :)

Za tą kasę pojechaliśmy 2 razy w Alpy na narty ( raz w 13 a raz w 10 osób :)) i raz do Tunezji ( wiem, bezsensu ale ta Tunezja to była dla Michała, który jako dziecko z gór nie widział morza nigdy ;))

No ale nie o tym ;)

Portfel uszyłam ;)
Jak Mała spała.
Okropnie mi się podoba ten materiał:) No OKROPNIE po prostu :)

No to lecę :)) Zawijam kiece i lece lecieć - tzn biegać ;))

Zu

Mam talent!

2010-09-05T13:07:00.009+02:00

Nie wiem, czy oglądacie "Mam talent". Ja oglądam. Jest to jedyny program jaki oglądam w tv. Generalnie tylko ze względu na "Mam talent" nie wywaliłam całkiem telewizora z domu. Jest tylko schowany w mniej używanym pomieszczeniu ;)
Zatem - ja oglądam. Pomijając jego wady, doceniam zalety. Pomijając wszystko - uważam, że ten program pokazuje, jak wiele ludzie potrafią. Jak dużo można zrobić. I jakie fajne rzeczy ludzie robią!
Zastanawiałam się, czy był ktoś na eliminacjach z maszyną do szycia :))
Wczoraj był gość jedzący bigos - więc może? Chociaż tam chyba jest tylko 3 min na zaprezentowanie się.. więc jedyne co można by było uszyć to chyba chusteczka ;)

No i tak w sumie nie wiem po co zaczęłam o tym mam talencie, bo w sumie nie prowadzi to do żadnej głębszej refleksji chyba ;) oprócz tego, że nie ważne co się robi, ale jak się to robi dobrze i z pasją, to warto.
Ja wyznaję zasadę wpajaną mi przez ojca - "Cokolwiek czynisz, czyń rozważnie i patrz końca", dla mnie znaczy to to, że cokolwiek robię, staram się robić dobrze i do końca.
Nie ważne czy sprzątam, czy szyję. Staram się to robić najlepiej jak potrafię.
I wtedy sprawia mi to radość. Nawet jeśli nie jestem mistrzem świata :)

Pokazuję parę zdjęć, tak, dla urozmaicenia deszczowej niedzieli.
Miałam dziś biegać - staram się co drugi dzień biegać godzinę- ale niestety, pogoda jest taka, że chyba mnie mąż nie puści :(
Zatem pewnie uszyję jakieś mega zaległe zamówienie :)
A tak po cichu Wam powiem, że chyba zaczynam ogarniać powoli i znowu będę szyć pełną parą :)

W związku z pogodą, "natchło" mnie na takie buciki:

Torba, o której wspominałam. Niestety przy tej pogodzie, wydaje mi się co najmniej idiotyczna.

I kawałek mojej pracowni. Odgrażałam się, że poświęce jej osobny post, jednak im dłużej w niej urzęduje, tym mniej nadaje się do pokazania :) Wobec czego tak o: pokazuję, że nie oszukuję i że ona w ogóle istenieje :))

PS. Strasznie dziękuję Wam za te wszystkie miłe komentarze które zamieszczacie. To jest tak budujące i tak fajne, że po przeczytaniu ich ( a czasami czytam kilka razy :)) rosną mi skrzydła. I już niemalże latam pod sufitem :))
Dziękuję też za zaproszenia do zabawy w 10, jak znajdę chwilę, to się zabawię :)

Wszystko!

2010-08-24T11:50:00.015+02:00

W sumie nie wiem, o czym będzie ten post. Jak zwykle milion spraw, rzeczy, pomysłów i myśli.
Zatem pewnie będzie chaotyczny i o wszystkim :)

A zacznę od tego, że nie dość mi było zajęć i wymyśliłam sobie - a właściwie wymarzyłam - kapę :) Szydełkową pod hasłem Circle Granny Squares. Jestem po prostu oszołomiona pięknem tych kolorowych kółeczek w białych kwadracikach.
Więc jak tylko mam chwilkę to robię ;)
Pewnie zajmie mi to jakieś 5 lat ( szczególnie że ja nie umiem robić na szydełku - to mój pierwszy kontakt z nim;) ale kiedyś będę mieć ;) Bo chcieć to mieć:)

Uszyłam też portfel - marynarski. Mówiłam, że strasznie mi się spodobało połączenie granatowego z tymi czerwonymi paskami?:)

Dziś pewnie skończę kolejną torbę worek - ale tym razem bardziej "romantic":)
Mam taką nadzieję przynajmniej bo niestety Krystyna miała w nocy gorączkę i nadal się utrzymuje, więc nie wiem jak to będzie. Ale jest nadzieja ;)

Miałam zamieścić zdjęcia ganku. Zrobiłam je i niestety zgubiłam. Normalnie nie wiem gdzie są. Czy je zgrałam, na którym aparacie są i w ogóle co się z nimi stało. Może mi się śniło, że robiłam? No naprawdę nie wiem. Dziwna sprawa.
Muszę zrobić jeszcze raz.

Zrobiłam za to zdjęcia "dołu", który coraz bardziej przypomina "dom":) Był "pan od szafek" i dorobił blat i jedną szafkę - bo po wyburzeniu ścian "letko" się wszystko pozmieniało ;)

No i teraz jest mniej więcej tak :

Jak widać ( na załączonym obrazku ;))brakuje wielu rzeczy - zasłon/rolet czy czegoś na okna - nie mam pomysłu co zawiesić, nie ma lamp, nie wszystko jest pomalowane. Ale biorąc pod uwagę stan jeszcze 3 miesiące temu - to i tak nie mogę uwierzyć jak
dużo jest za nami.

Stoliczek doczekał się kolejnej funkcji - niestety internet przestał nam działać na górze, więc stoliczek pod komputer nam narazie na górze niepotrzebny ;) i chwilowo służy jako pomocnik w kuchni.

"Mój" fotel :) Czeka na lepsze czasy. w tym momencie tylko owinięty, żeby jakoś wyglądał. A kiedyś się może doczeka całkiem nowej tapicerki.

I klika innych ujęć - dla niektórych ku inspiracji, dla innych ku przestrodze. Tak o. Upubliczniam ;)

Wiecie co..jakiś spadek mocy czuję.. nie wiem czy ja cokolwiek sensownego dziś zrobię.

A! Zapomniałabym ;) Od kilku dni biegam!
Jestem strasznie zadowolona z tego powodu :) Nigdy wcześniej nie biegałam po to żeby biegać, wydawało mi się to idiotyczne i bezsensownie męczące. A tu się okazuje, żę dostarcza mi to tyle emocji i to samych pozytywnych! Staram się biec 40 min bez przerwy ( udaje mi się ;) a że biegam przez las, to i podbiegi i zbiegi i kałuże i błoto i sarny przeskakujące i jest super :)) Mam nadzieję, że wyjdzie mi to systematyczne bieganie ( przynajmniej póki mąż kulawy to jest szansa - tłumaczę się przed nim że ja siedziałam 9 miesięcy w ciąży w domu a potem 8 miesiący karmienia -
a on w tym czasie "inwestował" w siebie ;) więc teraz chwila dla mnie ;)) Oczywiśćie jak już ogarnę chałupę, zrobię jakieś żarcie i pozajmuję się dziećmi ;)

Jeszcze tylko wspomnę o ostatniej wycieczce do Dukli ( tak, zrobiliśmy naszym dzieciom jeden dzień wakacji od "Wakacji w Piekle" i pojechaliśmy z nimi do muzeum. Normalnie by ich muzeum nie zainteresowało - ale tu byla wystawa militariów ;) Na zdjęciu mój syn Michał, brat Wawa ( Wawrzyniec) oraz córka Krystyna.
Krystyne w muzeum najbardziej zainteresowała kałuża przed budynkiem. Dobrze, że coś przeczułam i wzięłam jej buty na zmianę ;)

No, mówiłam że będzie chaotycznie.

Pozdrawiam wszystkich serdecznie :)
ZU

Uszyłam!

2010-08-15T12:18:00.009+02:00

Gorąc u nas nieziemski - nie wiem jak u Was, w Piekle to normalne ;)

Od rana stoję przy garach, ale mam nadzieję, że za chwilę już będę mogła odpocząć ( czyli pójdę szyć portfel ;))
Upiekłam chleb, zrobiłam pastę z ciecierzycy do chleba, przetarłam pomidory na pomidorówkę i zrobiłam sos pomidorowy do słoików ( właśnie się pasteryzują). Jestem z siebie dumna jak paw, sama nie wiem skąd mam tyle mocy przy tych temperaturach ( przy piecu nad garami jakieś 50 st. C)
A , i jeszcze wczoraj zrobiłam parę kilometrów rowerem po lesie ( po górach!). Co prawda zgubiłam się i już zaczynałam się trochę niepokoić bo się ściemniało, ale jakoś chwała Bogu trafiłam :))
Muszę trochę się rozruszać, bo po ciąży i karmieniu i siedzeniu z Małą w domu czuję się jak wieloryb, a sezon narciarski coraz bliżej. Żeby wszystko zrobić w ciągu dnia co bym chciała, musiałabym kłaśc się o 2 a wstawać o 4tej ;)
A mam "nowy" stół/ławę do zrobienia ( przeszlifuję i oczywiście na jakiś jasny - pewnie biel)... No może jak już wyjdę ze słoików ;) to się wezmę za meble:)

No nic, pokazuję co uszyłam:

Torba-wór marynarska, jestem z niej zadowolona :) Ma według mnie w sobie to "coś", co sprawia, że jestem zadowolona ;))

Nie wiem, może połączenie tego granatowego z czerwonymi paskami mnie tak "czruje", czy to, że fajnie mi się ją szyło - nie wiem. MNIE się podoba :)) W sumie coraz częściej jestem zadowolona z tego co szyję - i nie wiem - dobrze to czy źle?

Uszyłam też na baaardzo zaległe zamówienie kopertówkę XL, których jak wiecie uszyłam już jakieś 1500 100 900 ;)

Uszyłam też mniejszą kopertówkę, połączyłam ekozamsz ze skórą naturalną - i tu w sumie nie wiem - czy to dobre połączenie? Wydaje mi się, że jest "nawet spoko" - ale chętnie poznam Wasze opinie :) na ten temat.

W srodku zaszalałam z kropkami ;)

No i jeszcze uszyłam taką oto czerwoną kopertówkę - w sumie zamówieniowa - ale wyszedł mi za wąski pasek - i nie wiem czy się spodoba, jak nie to będzie do wzięcia ;)

No i tyle na dziś, drodzy zwiedzający ;) I tak jestem w ciężkim szoku jaką mam wydajność ostatnio ;))

Pozdrowienia!
ZU

Kulinarnie - czyli dalszy ciąg szaleństwa domowego :)

2010-08-12T16:20:00.003+02:00

Otóż jak pisałam w poprzednim poście mam uziemionego męża. On niezbyt zadowolony, ja całkiem bardzo ;) Co prawda muszę być trochę na jego posyłki ( "skocz na górę po pieluchę, zalej kawę, podaj telefon), ale generalnie jego oczy mogą patrzeć na dziecko ;)

Tak więc upiekłam sobie znowu jagodzianki. Takie wyszły pyszne, że znów upiekłam :)
Tak naprawdę, to nie pamiętam kiedy jadłam "prawdziwe" jagodzianki. Z prawdziwymi jagodami. Chyba pamiętam ten smak jeszcze z dzieciństwa, mój tato zawsze bardzo je lubił. Jednak od jakiegoś czasu naprawdę nie jadłam takich. Ja wiem, że w dzieciństwie trawa była bardziej zielona, ptaki głośniej śpiewały, kwiaty bardziej pachniały a nawet pokrzywy bardziej parzyły, ale tu chodzi chyba o coś innego. Po prostu współczesne jagodzianki ( na podkarpaciu drożdżówki z borówkami ;)) mają w środku zamiast jagód jakieś COŚ. Nie wiem, dżem, mamałygę jakąś. Nie wiem.
Zatem jak tylko zobaczyłam przepis tutaj postanowiłam je upiec:)

Były prawdziwe i pyszne. Polecam szczerze :)

Dziś również pokusiłam się o zrobienie zdrowego obiadu, przede wszystkim dla Krystyny, bo Michał i tak wybył do kolegi na noc, a poza tym i tak by pewnie nie zjadł ;)

Otóż posiłkując się przepisem Moniki Mrozowskiej z książki "Przemytnicy marchewki groszku i soczewicy", ugotowałam kotleciki z ciecierzycy z kaszą jaglaną i sosem czosnkowym :) Według mnie było pyszne :)

A oto i przepis ( moja wersja):

Składniki:
1 szklanka ugotowanej ciecierzycy
1 szklanka twarogu ( dałam półtłusty)
1 garść koperku pokrojonego
1 garść szczypiorku pokrojonego
2 łyżki bułki tartej
4 łyżki mąki ( ja dałam pszenną)
sól i pieprz do smaku, olej

1 szklanka kaszy jaglanej
3 i 1/2 szklanki wrzątku
1 łyżka masła
5 łyżek oliwy
1/2 łyżeczki soli

duża śmietana
1 łyżka majonezu
5 małych ząbków czosnku lub 3 duże ;)

Kaszę prażymy 2-3 minuty na oliwie, zalewamy wrzątkiem i dodajemy sól. Gotujemy na małym gazie pod przykryciem, aż cała woda wsiąknie i kasza będzie miękka. Dodajemy masło.
Ciecierzycę ugniatamy ( ja rozdrobniłam i ugniotłam w thermomixie, ale można taką ugniataczką do ziemniaków na przykład ;)) na jednolitą masę, dodajemy twaróg, koperek, szczypiorek, bułkę tartą sól i pieprz. Ugniatamy na masę i formujemy płaskie ogrągłe kotleciki. Smażymy na oleju z dwóch stron, aż się przyrumienią.

Śmietanę mieszamy z łyżką majonezu i przeciśniętym czosnkiem, doprawiamy solą i pieprzem.

I to wszystko jedno hop na drugie i spożywamy ;)

Oprócz tego jeszcze ugotowałam pomidorówkę, bo jestem w trakcie suszenia pomidorów no i miałam nadmiar miąższu ;) A i miałam prawdziwą marchewkę i pietruszkę prosto z ziemi :)

Zaraz się biorę dalej za te pomidory, żeby móc suszyć następną partię. A no i zrobiłam sobie zakwas na chleb :)) No nie mówiłam, że szaleństwo?

Czym skutkuje pęknięta łąkotka :)

2010-08-11T09:21:00.003+02:00

Otóż pęknięta łąkotka skutkuje uziemieniem męża w domu :) A to z kolei oznacza, że mąż może łaskawie w swym cierpieniu patrzeć na dziecko :) a to pociąga za sobą fakt, iż żona może zrobić coś innego :)

I tym sposobem, dzięki pękniętej łąkotce, mam zrobione słoiki na zimę, posprzątaną chałupę, uszytą torbę i kopertówkę ( na zdjęcia niestety nie starczyło juz czasu), upieczony chleb, drożdżówki, ciastka, no szaleństwo :)

Niestety mąż coraz lepiej zaczyna się poruszać i właśnie się drze że musi wyjść i mam przejąć Krystynę, co niniejszym uczynię, Wam pokazująć tylko urywki z ostatnich dni.

Zatem leceeeeeeę!
ZU

Oby do zimy ;)

2010-08-02T11:35:00.008+02:00

Cudem znalazłam ostatnio chwilę na "usiądnięcie" bądź też "usiąście" do maszyny. Spłodziłam niewiele - ale żeby tytułowi bloga stało się zadość, pokazuję :)
Muszę Wam zdradzić, że bardzo lubię szyć portfele :) Nie wiem od czego to zależy. Często jest też tak, że najpierw wydaje mi się, że coś jest okropne do szycia i nie chce mi się tego "tykać" a potem szyję to namiętnie. Takie wahania kobiece ;)

No ale portfele lubiłam od zawsze :) I jestem im wierna :)

Ten jest w stylu hmm ...country :)?
Taki, że jakbym jechała gdzieś na wakacje, to taki chciałabym mieć :) Do tego skórzane mokasyny, kapelusz słomkowy iiii ziuuuu :) na Route 66 :)
Aha, zapomniałabym o blond warkoczu i gitarze ;)

Niestety ja się na wakacje nie wybieram w najbliższym czasie i generalnie mnie to nie martwi :) Bo mam tyle fajnych rzeczy do zrobienia w domu, że chyba nie potrafiłabym teraz nigdzie wyjechać ( nawet gdybym mogła ;))
Czasami oczywiście nadchodzi taki czas, że chce się pooddychać innym powietrzem, wyluzować, poczuć takie fajne coś, co się czuje na wakacjach - ale to jeszcze nie ten moment.
Nasz system życiowy jest nieco inny niż większości rodaków, ponieważ pracujemy sezonowo. Pracujemy 24h/dobę latem i zimą ( na szczęście zimą tylko 2 tygodnie takie harówy), żeby potem cały rok się "szykować" do sezonu. A "szykowanie" to już czysta przyjemność :)
Najbardziej lubimy jesień ( komisyjnie, całą rodziną) kiedy to odjeżdza bus z ostatnimi małymi gośćmi ( www.wakacjewpiekle.blogspot.com).
Dzień już nie tak długi i gorący, las zaczyna tracić soczystość zieleni na rzecz malowniczości złotych barw, dom pustoszeje i czujemy wtedy, że nadszedł czas dla nas. Nadrabiamy zaległości z dwóch miesięcy, towarzyskie, domowe, rodzinne :) To jest tak niesamowite uczucie, taka radośc i satysfkacja po skończonej ciężkiej pracy - że aż dech zapiera gdy o tym myślę ( już tylko 28 dni ;))
Planujemy wyruszyć gdzieś w góry, zrobić parapetówę ;), trochę przetworów ( z tego co zostanie dla nas ;)), ogarnąć chałupę do końca, pojezdzić na rowerach i tyyyle innych fajnych rzeczy :)

A jeszcze bardziej chyba - chociaż nie wiem na co bardziej się nie mogę doczekać, wszystko jest takie super :) - czekam na zimę. Oj, żeby już przypiąć dechy!! Wczoraj mieliśmy naradę rodzinnądotyczącą zakupu sprzętu - i to tylko rozjątrzyło moją tęsknotę za tymi cudownymi przyklękami!

To takie cudowne mieć na co czekać, z czego się cieszyć. Dla kogo żyć, dla kogo sprzątać i gotować. Nie wiem jak Wy - ale ja jestem zwierzęciem stadnym. Muszę być otoczona ludźmi - inaczej przestaję widzieć sens działania. Na szczęście jest nas tu sporo a myślę, że kiedyś będzie jeszcze więcej :)

Z pozdrowieniami,

ZU

Trochę kredensu.

2010-07-29T21:00:00.007+02:00

Tak długo nie pisałam, że nie wiem czy nie zapomniałam jak to się robi. I tyle mam do napisania, że na pewno zapomnę o czymś ;)
Oczywiście wydarzyło się wiele w ostatnich kilku tygodniach. Po pierwsze ekipa remontowa ( p. Jurku pozdrawiamy serdecznie!) wyszła i obiecała, że nie wróci ;), a jej wyjście pociągnęło za sobą lawinę: malowania, czyszczenia, porządkowania, układania, meblowania, prania i różnych mniej lub bardziej przyjemnych czynności. Ja uznałam, że najlepszą zasadą będzie zrobienie najpierw "brudnej" roboty, a przyjemności na deser, ale niestety mąż mój, Bartosz, nie wytrzymał napięcia i poustawiał talerze na szafce, wobec czego nie mogłam pozostać obojętna i poustawiałam se trochę gratów na kredensie. A co!
Nie miałam za bardzo czasu robić zdjęć, więc zamieszczam tylko kawałek wyżej wymienionego kredensu, bo mnie rozpiera radość :) że go mam :) A jest on już trochę "rodowy", bo dostaliśmy go od moich rodziców, przeżył z nami w sumie kilka "miejscówek" ( i miast) i myślę, że wreszcie spoczął w raju, tak jak i my :)) Na razie jeszcze trochę łyso, ale wiem, że jak tylko zaczniemy normalny żywot, to łyso nii będzie ;)

Jako ciekawostkę zamieszczam też zdjęcie tego samego kredensu w innym wydaniu - jak jeszcze mieszkaliśmy w kamienicy i tam jakoś inne klimaty pasowały :)

No a poza kredensem ;) to chciałam przeprosić wszystkich którzy liczyli na jakieś moje prace - po prostu nie dałam rady. Myślałam, że dam. Ale nie dałam. Wieczorem padam na twarz, a w ciągu dnia jest tyle rzeczy do zrobienia.. Nie wiem kiedy będę mieć czas na szycie.. Chciałabym już bardzo! Mam tyle pomysłów, kilka nowych materiałów.. Może niebawem coś się polepszy - jak już grubsze rzeczy zrobimy. No bo na przykład w tym momencie w pokoju Krystyny leży góra jej ciuchów wywalonych z szafy, i złożona, ale tylko raz pomalowana komoda. A jest tak dlatego, że szafę zaanektowaliśmy na "spiżarnię" - bo i tak i tak docelowo musiałaby wyjechać z pokoju Krystyny, jak tylko ta urośnie i trzeba będzie zmienić łóżeczko na większe. Także wolałam to zrobić już - żeby nalewki i słoiki miały już swoje miejsce w kuchni.
Dziś jeszcze muszę pomalować futrynę na dole ( żeby przez noc wyschła i żeby się nikt nie przykleił).
A! Zapomniałabym ;) Mamy GANEK :) Nasz domek zmienił się lekko od frontu. Walczyłam o ten ganek, chciałam żeby był wiatrołapem i szafą, żeby wchodziło się już z niego do czystego i ciepłego domu. Bo jak go nie było, to zimą nam wwiewało śnieg do chałupy ;) No i mam :) Kiedyś pokażę ;)

Tyle chciałam napisać, że aż chyba już nic nie napiszę ;) bo same chaotyczne zdania mi wychodzą. Jak mi się trochę usystematyzuje w głowie to wtedy coś mądrzejszego spłodzę. A teraz pozdrawiam ciepło i... normalnie się stęskniłam za Wami :)

ZU

Dzielę się radością :)

2010-07-12T17:32:00.005+02:00

W ostatnią sobotę, moja przyjaciółka Magdalena i Łukasz wzięli ślub :) Bardzo bardzo jestem szczęśliwa z tego powodu i chciałam się tak po prostu podzielić :) tym szczęściem moim :)
Wesele odbyło się tam gdzie nasze, wobec czego trochę się cofnęliśmy w czasie i zamieniliśy rolami, co było dośc ciekawym doświadczeniem, przywołującym wspomnienia ze zdwojoną siłą.

Przypadł mi zaszczyt zrobienia im kilku zdjęć, wobec czego mam je JA :) i prezentuję :)
Kilka zdjęć zrobił nam Damian Krzanowski, żebym miała pamiątkę, że też tam byłam i nie oszukuję ;) ) za co mu "z tego miejsca" dziękuję :)

Zatem - Kochane moje "Dłubki" jeszcze raz życzę Wam, żebyście byli szczęśliwi tak jak w sobotę, żebyście się tak kochali jak w sobotę i bawili też tak jak w sobotę :) I żebyście kiedyś byli TU. Z nami. A nie tak strasznie daleko.. Dolećcie szczęśliwie do Waszego wspólnego domu i cieszcie się mówieniem o sobie mąż i żona :))

Dziękuję za uwagę :) Musiałam się podzielić, bo bardzo bardzo się cieszę :)

Upalne pozdrowienia prosto z Piekła :)

ZU